II GSK 2019/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. G. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2024 r. sygn. akt II GSK 2019/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej S. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 lipca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 251/23 w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do ubezpieczenia zdrowotnego ze środków publicznych postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku.

Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2024 r., sygn. akt II GSK 2019/23 Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 lipca 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 251/23 w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do ubezpieczenia zdrowotnego ze środków publicznych – uchylił zaskarżony wyrok i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łomży z dnia [...] kwietnia 2022 r. nr [...] (pkt 1), oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży na rzecz S. G. 840 złotych tytułem kosztów postępowania sądowego (pkt 2). Pełnomocnik S. G. złożył wniosek z [...] września 2024 r. o sprostowanie postanowienia o kosztach zawartego w pkt 2 wyroku z 4 czerwca 2023 r. poprzez przyznanie na rzecz pełnomocnika opłaty z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu, w miejsce kosztów postępowania zasądzonych na rzecz skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - dalej: p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na wniosek podmiotu uprawnionego (art. 159 p.p.s.a.). Artykuł 156 p.p.s.a. dopuszcza sprostowanie niedokładności, które ujawniły się wydanym wyroku. Zatem możliwe jest sprostowanie tylko takich wad w treści wyroku, które mają charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Nie ma charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku o sprostowanie nie mieści się w granicach zakreślonych art. 156 p.p.s.a., nie dotyczy bowiem innej oczywistej omyłki lecz odnosi się do ustaleń, z których Sąd wyprowadza skutki prawne, a zatem aspektów merytorycznych sprawy – przyznania lub odmowy przyznania kosztów postępowania kasacyjnego. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Z natury oczywistego błędu, niedokładności lub omyłki pisarskiej wynika, że nie było intencją sądu umieszczenie w rozstrzygnięciu elementu w kształcie oczywiście błędnym. W przeciwieństwie do błędów o oczywistym charakterze, dążenie do sprostowania ustaleń stanu faktycznego w sprawie jest w rzeczywistości żądaniem ponownego rozpoznania sprawy i zmiany orzeczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte we wniosku pełnomocnika skarżącego żądanie sprostowania wyroku wykracza poza omówiony wyżej zakres zastosowania art. 156 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z tytułu pomocy prawnej świadczonej z urzędu przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika Skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego WSA w Białymstoku. Stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w wojewódzkim sądzie administracyjnym (por. Wyrok NSA z 25 lipca 2023 r., III FSK 920/22). W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.