II GSK 1682/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku K. S. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2026 r. sygn. akt II GSK 1682/22 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej I. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 3078/21 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 lipca 2021 r. nr Sp.54.2021 w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 lutego 2026 r. oddalił skargę kasacyjną I. O. (dalej również: "Skarżąca kasacyjnie") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 3078/21 w sprawie ze skargi K. S. (dalej również: "Skarżąca") na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 lipca 2021 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. Pismem z dnia 15 kwietnia 2026 r., pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego - z uwagi na orzeczenie w treści wyroku jedynie co do oddalenia skargi kasacyjnej. Skarżąca we wniosku wskazała, że Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był zasądzić w treści wyroku zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z uwagi na fakt, że wskazanym na wstępie wyrokiem oddalił skargę kasacyjną od wyroku pierwszej instancji, który uwzględniał skargę Skarżącej, co uprawniało ją do otrzymania od Skarżącej kasacyjnie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego zgodnie z art. 204 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - dalej: "p.p.s.a."). Ponadto Skarżąca wskazała, że w treści złożonej odpowiedzi na skargę (a zatem przed zamknięciem rozprawy w przedmiotowej sprawie), został zawarty wniosek zwrot należnych kosztów postępowania kasacyjnego, co zobowiązywało NSA do rozstrzygnięcia kwestii wniosku Skarżącej o zwrot kosztów postępowania. Skarżąca podkreśliła, że w treści uzasadnienia wyroku, sam Naczelny Sąd Administracyjny odnotował fakt złożenia przez K. S. wniosku o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, w treści złożonej przez nią odpowiedzi na skargę kasacyjna I. O.. Pełnomocnik Skarżącej wskazał, że wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 2 kwietnia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: wniosek jako pozbawiony uzasadnionych podstaw podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień, zgodnie z art. 166 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Z kolei stosownie do treści art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, z tym że Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wyroki i postanowienia w terminie trzydziestu dni. W postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada wynikająca z art. 199 p.p.s.a., że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że co do zasady stronie, która poniosła koszty postępowania nie przysługuje zwrot kosztów. Wyjątki od tej zasady określa art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Dlatego też w art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Z treści art. 203 i 204 p.p.s.a. wynika, że obowiązek zwrotu kosztów (odpowiednio w sytuacji uwzględnienia i oddalenia skargi kasacyjnej) dotyczy kosztów poniesionych przez organ lub skarżącego. W postępowaniu przez Naczelnym Sądem Administracyjnym stroną wnoszącą skargę kasacyjną była I. O., a K. S., która złożyła skargę, pełniła w postępowaniu kasacyjnym rolę uczestnika postępowania, któremu, zgodnie z przepisami p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania nie przysługuje (por. postanowienia NSA z dnia: 24 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 257/12; 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GSK 887/12) Jak wynika z interpretacji przepisów p.p.s.a. dotyczących zwrotu kosztów postępowania jedynym podmiotem, od którego Sąd I instancji może zasądzić koszty postępowania, jest organ. Nie może być nim skarżący w razie oddalenia skargi, ani też inny uczestnik postępowania w razie uwzględnienia lub oddalenia skargi. W postępowaniu przed Sądem II instancji ustawodawca wprowadził zasadę finansowej odpowiedzialności za wynik postępowania. W przypadku oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną jest obowiązana zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ - jeżeli skargą kasacyjną zaskarżono wyrok Sądu I instancji oddalający skargę lub skarżącego - jeżeli skargą kasacyjną zaskarżono wyrok Sądu I instancji uwzględniający skargę (art. 204 p.p.s.a.). W tym miejscu należy podkreślić, że zwrot kosztów postępowania jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wynika to wprost z przepisu, a we wszystkich innych sytuacjach obowiązuje zasada ponoszenia kosztów postępowania. Wszelka nadinterpretacja tej zasady poprzez stosowanie wykładni celowościowej jest niedopuszczalna (vide: B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. 2, Lexis Nexis, Warszawa 2009). W związku z brakiem ustawowych regulacji pozwalających na zasądzenie na rzecz uczestnika postępowania zwrotu kosztów, wniosek pełnomocnika Skarżącej o uzupełnienie wyroku w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania sądowego, jako nieznajdujący oparcia w przepisach obowiązującego prawa, należało oddalić. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.