II GSK 1676/18

25 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia del. WSA Cezary Kosterna (spr.) Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2022 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1260/17 w sprawie ze skargi (...) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Przedmiotem skargi kasacyjnej wniesionej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 1260/17. Wyrokiem tym została uchylona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej nałożonej na (...) za wykonywanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Wcześniej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2578/15 została uchylona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: Organ lub GITD) z dnia (...)r. w przedmiocie nałożenia na Skarżącego kary pieniężnej w kwocie 1500 zł za wykonywanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej na (...) (dalej: skarżący, strona). Kara ta została nałożona za wykonywanie przejazdu pojazdem samochodowym wraz z przyczepą w dniu (...) po drodze krajowej nr 94 wymienionej z załączniku nr 2 pkt 14 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną, oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1263, ze zm.). Podstawę prawną nałożenia kary stanowiły w szczególności przepisy art. 13k ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 260. ze zm. - zwanej dalej UDP). W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (...) zmarł (...) r., co zostało potwierdzone odpisem aktu zgonu. Z informacji uzyskanej (...) r. od Głównego Inspektora Transportu Drogowego wynika, że z tytułu kary orzeczonej na podstawie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) r. nr (...) nie uzyskano od (...) żadnych kwot, a postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na skutek śmierci dłużnika. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniósł o umorzenie postępowania w związku ze śmiercią (...). Pełnomocnik (...), którego pełnomocnictwo wygasło na skutek śmierci mocodawcy) nie sprzeciwił się temu wnioskowi. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, uznając że kara pieniężna nałożona na podstawie art. 13k ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 3 UDP odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków zmarłego (...), postanowił umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawia art. 161 § 1 pkt 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329).