II GSK 1554/22

POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2826/21 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 8 października 2021 r. nr EA-I-617/492/21 w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2826/21 oddalił skargę M.P. (dalej: skarżący) na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 8 października 2021 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Skarżący wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wyjaśnił, że w postępowaniu karnym, wszczętym z inicjatywy IPN, zarzucono mu fałszywe zeznania w postępowaniu lustracyjnym. Sprawa karna w przedmiocie fałszywych zeznań jest w toku przed Sądem Rejonowym w Z. Następnie argumentował, że wobec ograniczenia świadczenia emerytalnego oraz normalnych kosztów egzystencji, jednocześnie ponosi zwiększone koszty utrzymania zdrowia uzasadnione III grupą inwalidzką oraz koszty alimentów zasądzonych na rzecz wnuczki. Wskazywał, że pozbawienie go wpisu na listę pracowników ochrony kwalifikowanej spowoduje zwolnienie go z pracy i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Od lipca 2021 r. nie może dorabiać w dotychczasowej formie - ochroniarza [...]. Postanowieniem z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II GSK 1544/22, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z uzasadnienia tego orzeczenie, skarżący nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pismem z dnia 25 sierpnia 2023 r. skarżący złożył kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał na zmianę okoliczności, tj. wydanie w dniu 23 sierpnia 2023 r. przez Sąd Rejonowy w Z. wyroku w sprawie o sygn. akt [...] - umarzającego postępowanie karne wobec skarżącego z uwagi znikomą społecznie szkodliwość czynu. Ponadto skarżący powtórzył dotychczasową argumentację zawartą w poprzednio złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że sprawa z wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II GSK 1544/22, którym odmówiono zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z uzasadnienia wspomnianego postanowienia NSA wynika, że wówczas powodem rozstrzygnięcia o takiej treści był brak wykazania przez skarżącego zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że skarżący nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do rozpoznawanego wniosku zawartego w skardze kasacyjnej nie dołączono bowiem żadnych dokumentów wskazujących na aktualny stan majątkowy skarżącego. NSA stwierdził, że przy braku danych o pełnej sytuacji majątkowej – informacja o odsunięciu od wykonywania zadań służbowych automatycznie nie świadczy o spełnieniu przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie określiła ewentualnej szkody w taki sposób, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna. Nie wykazano także trudnych do odwrócenia skutków prawnych. Stosownie do treści art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2023 r. poz. 259; dalej: p.p.s.a.) postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak zmienić takiego postanowienia. Muszą to być takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Postępowanie wpadkowe dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii. W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany swojego wcześniejszego rozstrzygnięcia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony wniosek nie zawiera argumentów wskazujących na wystąpienie przesłanki z art. 61 § 4 p.p.s.a. Nie wynika z niego, aby nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych sprawy uzasadniająca odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nową okolicznością podniesioną przez skarżącego jest wydanie w dniu 23 sierpnia 2023 r. przez Sąd Rejonowy w Z. wyroku w sprawie o sygn. akt [...] - umarzającego postępowanie karne wobec skarżącego z uwagi znikomą społecznie szkodliwość czynu. Pozostałe okoliczności nie różnią się od tych, jakie były już przedmiotem oceny NSA w postanowieniu z dnia 6 października 2022 r. Przy czym, wymaga podkreślenia, że skarżący ponownie składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tak jak w pierwotnym wniosku nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do ponowionego wniosku nie dołączono bowiem żadnych dokumentów obrazujących aktualny stan majątkowy skarżącego. Natomiast nowe argumenty strony przedstawione w obecnie ocenianym wniosku (tj. wyrok Sądu Rejonowego w Z. - umarzający postępowanie karne wobec skarżącego z uwagi znikomą społecznie szkodliwość czynu) - nie uzasadniają zmiany prawomocnego postanowienia NSA z dnia 6 października 2022 r. Nie można bowiem przyjąć, że wskazana przez stronę nowa okoliczność uprawdopodabnia wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym miejscu wymaga przypomnienia, że podstawą wydania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. decyzji o skreśleniu skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, było uzyskanie aktu oskarżenia przeciwko skarżącemu o przestępstwo z art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów polegające na tym, że w trakcie przesłuchania jako świadka przez sądem, będąc pouczonym o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał nieprawdę, iż jako funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa nie rozmawiał z inną osobą w celu udostępnienia przez nią swojego mieszkania jako lokalu kontaktowego dla Służby Bezpieczeństwa oraz, że osoba ta nie podpisała umowy o udostępnienie swojego mieszkania we wskazanym celu, a także, iż nie odbywały się tam spotkania kontaktowe ze współpracownikami Służby Bezpieczeństwa. Zatem podnoszona przez skarżącego okoliczność umorzenia przez Sąd Rejonowy w Z. postępowania karnego wszczętego na skutek ww. aktu oskarżenia, dotyczy prawidłowości wydania zaskarżonej decyzji. Natomiast w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 517/12). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 4 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.