II GZ 325/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 21 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 49/23 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 maja 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 49/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej jako: "p.p.s.a.") odmówił wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2022 r. w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w sprawie ze skargi D. K. (dalej jako: "skarżący" lub "wnioskodawca"). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedstawione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności, a mianowicie pozbawienie możliwości zarobkowych mogą uzasadniać konieczność zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, lecz tylko w sytuacji, gdy wystąpienie tych okoliczności zostanie przez skarżącego uprawdopodobnione. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych dokumentów, z których wynikałaby powyższe stwierdzenia, w żaden sposób nie udokumentował swojej sytuacji finansowej, czy też majątkowej. Nie uprawdopodobnił tym samym występowania jakichkolwiek okoliczności, z których wynikałoby zaistnienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Wobec tego Sąd stwierdził, że nie zachodzi możliwość analizy wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację życiową wnioskodawcy. II Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie złożył skarżący, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: – art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skreślenia z licencjonowanych pracowników ochrony; – art. 134 § 1 p.p.s.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu przez Sąd pierwszej instancji dokonania pełnej i prawidłowej oceny akt sprawy w tym również dokumentów zgromadzonych na etapie postępowania przed organem pierwszej i drugiej instancji w zakresie sytuacji majątkowej i życiowej skarżącego i wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zwrot sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej nstancji oraz zasadzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania na rzecz skarżącego. III Odpowiedź na zażalenie złożył organ wnosząc o jego oddalenie. IV Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają lub nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Sąd orzeka, bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla strony skarżącej niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił występowania jakichkolwiek okoliczności, z których wynikałoby zaistnienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w związku z brakiem przedstawienia jakiejkolwiek dokumentacji obrazującej jego sytuację finansową. Wobec tego Sąd stwierdził, że nie zachodziła możliwość analizy wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację życiową wnioskodawcy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa. Sąd trafnie zwrócił uwagę, że skarżący do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dołączył żadnych dowodów, które dokumentowałyby jego aktualną sytuację majątkową. Zawarte we wniosku twierdzenia nie zostały zatem uprawdopodobnione stosownymi dokumentami odnoszącymi się do sytuacji majątkowej strony skarżącej. Brak wiedzy co do rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej strony sprawia, że nie była możliwa ocena, czy i w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji przed zakończeniem kontroli sądowej może wpłynąć na sytuację majątkową skarżącego. Dodać należy, że także w świetle dokumentacji załączonej do zażalenia argumenty skarżącego nie zasługiwały na uwzględnienie. Dokumentacja załączona do zażalenia ma charakter wybiórczy, skutkujący brakiem możliwości uzyskania kompletnych informacji o rzeczywistej aktualnej sytuacji finansowej i zdolności płatniczej skarżącego. Z tych bowiem względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.