II GSK 1473/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Ke 463/25 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 18 września 2025 r. nr SKO.RD-52/3118/394/2025 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić wniosek.

A. R. (Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 18 września 2025 r., nr SKO.RD-52/3118/394/2025 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zawarła w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 22 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 463/25 odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji, a po rozpoznaniu skargi wyrokiem z 29 stycznia 2026 r. oddalił wniesioną przez Skarżącą skargę. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku. Wśród jej wniosków znalazł się również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 18 września 2025 r., wniesiony na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej p.p.s.a.). Uzasadniając zgłoszone żądanie wstrzymania wykonania decyzji Skarżąca wskazała, że obecnie jest pozbawiona możliwości kierowania pojazdami, zaś oczekiwanie na rozpoznanie złożonej skargi kasacyjnej może wiązać się z upływem długiego okresu. Jednocześnie, w przypadku gdyby złożona skarga kasacyjna okazała się skuteczna skutki wykonalności decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami będą nie tylko trudne, ale w zasadzie niemożliwe do odwrócenia. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sposób znaczący utrudnia bowiem funkcjonowanie Skarżącej, który to stan - w perspektywie pozytywnego rozpoznania skargi kasacyjnej będzie całkowicie nieuzasadniony, zaś ewentualne dochodzenie przez nią roszczeń z tego tytułu może spotkać się ze znacznymi trudnościami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy stwierdzić, że po oddaleniu skargi przez sąd pierwszej instancji skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku przez sąd jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest udzielenie ochrony tymczasowej przed negatywnymi i trudnymi do odwrócenia skutkami w razie wykonania takiego aktu przed prawomocnym zakończeniem sądowoadministracyjnej kontroli jego legalności (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1129/18). Uprawdopodobnienie istnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Dla wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu oznacza to obowiązek przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje w stosunku do niego lub innych osób niebezpieczeństwo powstania skutków, o których mowa w powołanym przepisie, nie wyłączając dołączenia dowodu potwierdzającego zgłoszone żądanie. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. W interesie zgłaszającego wniosek leży więc takie uzasadnienie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W pierwszej kolejności odnotowania wymaga, że Skarżąca już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji wnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W efekcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 22 grudnia 2025 r. odmówił wstrzymania wykonania tej decyzji. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że Skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek warunkujących zastosowanie instytucji określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie uzasadniła bowiem wniosku w prawidłowy i weryfikowalny sposób, gdyż za takie uzasadnienie - według Sądu - nie można uznać wskazania na uciążliwości dnia codziennego, jakie powoduje dla Skarżącej brak możliwości kierowania pojazdami. Zdaniem Sądu trudno na podstawie samego tylko wniosku strony, niezobrazowanego żadnym dodatkowym materiałem źródłowym, ustalić wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację majątkową, czy osobistą strony. Postanowienie Sądu pierwszej instancji nie zostało zaskarżone przez Skarżącą. Wniosek Skarżącej zawarty w skardze kasacyjnej stanowi w istocie powtórzenie zasadniczego a zarazem oczywistego argumentu o pozbawieniu Skarżącej możliwości kierowania pojazdami, w dalszym ciągu jednak nieuzupełnionego o niezbędne wyjaśniania w jaki konkretny sposób wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do powstania po stronie skarżącej znacznej szkody, bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazanie w jeszcze bardziej ogólny sposób aniżeli w pierwotnym wniosku, że brak jego uwzględnienia znacząco utrudnia funkcjonowanie Skarżącej, nie jest w tej mierze wystarczające, czego Skarżąca winna być świadoma po lekturze postanowienia Sądu pierwszej instancji. Obowiązkiem Skarżącej było przedstawienie konkretnych okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej. Skarżąca nie wskazała jednak żadnych argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż za taki nie może zostać uznany długi czas oczekiwania na rozpoznanie skargi kasacyjnej i ewentualne jej uwzględnienie. W efekcie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku i udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej, nie zachodzą bowiem warunki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.