II GSK 1406/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 6 maja 2025 r. nr 122/2025/Ub w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2210/25 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 6 maja 2025 r. nr 122/2025/Ub w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2210/25, oddalił skargę [...] (skarżąca) na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (organ) z dnia 6 maja 2025 r., nr 122/2025/Ub, w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu z dnia 6 maja 2025 r. W jego uzasadnieniu wskazano, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organ będzie uprawniony do prowadzenia dalszych czynności w stosunku do skarżącej, zmierzających do wyegzekwowania składek na ubezpieczenie zdrowotne [...] (uczestnik) za okres od dnia 1 marca 2011 r. do chwili obecnej. Wskazano, że obowiązek składkowy określony w decyzji obejmuje na chwilę składania skargi aż 15 lat, co w oczywisty sposób przekłada się na wysokość ewentualnego zobowiązania składkowego. Wyjaśniono, że w sytuacji uiszczenia składek skarżąca będzie narażona na szkodę majątkową, która w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej będzie co najmniej trudna do odwrócenia. W konkluzji podniesiono, że uiszczenie całości składek wraz z odsetkami może w realny sposób zagrozić dalszej wypłacalności skarżącej, a nawet doprowadzić do konieczności zamknięcia spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegał oddaleniu jako pozbawiony uzasadnionych podstaw. Oceniając negatywnie zasadność złożonego wniosku, należało uwzględnić w pierwszej kolejności, że przesłanki materialne przyznania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a.) odwołują się do nadzwyczajnych okoliczności faktycznych związanych z wykonaniem treści zaskarżonego rozstrzygnięcia, które świadczą o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej albo niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, albo które realnie mogą spowodować powstanie nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków rozumianych jako takie zmiany w rzeczywistości, które trwale uniemożliwiają przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy albo których zniesienie w celu restytucji stanu poprzedniego byłoby możliwe tylko po podjęciu nadzwyczajnych działań lub dokonaniu niewspółmiernych nakładów sił i środków (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2023 r., II GSK 232/23; z dnia 27 czerwca 2023 r., II GZ 194/23; z dnia 29 czerwca 2023 r., II GSK 979/23; z dnia 5 marca 2024 r., II GZ 41/24; z dnia 18 kwietnia 2024 r., II GZ 143/24; z dnia 25 kwietnia 2024 r., II GZ 170/24; z dnia 10 kwietnia 2025 r., II GSK 179/25; z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 1327/25). We wniosku powołano się na ryzyko wyrządzenia skarżącej "co najmniej trudnej do odwrócenia" szkody majątkowej będącej skutkiem egzekucji zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne uczestnika. Twierdzeń tych nie oparto jednak na weryfikowalnych danych (np. majątkowych, finansowych) – tymczasem obowiązek skonkretyzowania okoliczności, które mają świadczyć o realizacji ustawowych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., spoczywa na stronie skarżącej. Oceniając wniosek skarżącej przez pryzmat ustawowych przesłanek, należy stwierdzić, że skarżąca nie dokonała w sposób dostateczny konkretyzacji wniosku poprzez odwołanie się do zindywidualizowanych okoliczności świadczących o zajściu ryzyka, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, mając na względzie całość podniesionej argumentacji, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. o oddaleniu wniosku. ----------------------- 2