II GSK 1133/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Z.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 460/20 w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

W skardze kasacyjnej od wyroku z 10 grudnia 2020 r., sygn. akt VIII SA/Wa 460/20, Z.S. (dalej "wnioskodawca") złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z [...] maja 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Grójeckiego z [...] lutego 2020 r. w całości. Jako podstawę wniosku wskazano art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325; dalej "p.p.s.a.") w związku z art. 193 tej ustawy. Wobec tego wniosek skarżącego należało rozpoznać. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że z wnioskowego charakteru powyższej instytucji wynika, że wnioskodawca powinien w taki sposób wykazać okoliczności sprawy, aby uprawdopodobnić, że wykonanie decyzji może skutkować podanymi powyżej konsekwencjami. Innymi słowy, należy wskazać, że warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 379). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjny, skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Należy bowiem stwierdzić, że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie zostały powołane żadne okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Nie podano nawet, czy objęte wnioskiem decyzje spowodują trudne do odwrócenia skutki czy ich wykonanie wyrządzi znaczną szkodę. Takie braki uzasadnienia wniosku spowodowały, że niemożliwe było ocenienie wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a tym samym – uwzględnienie wniosku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.