II GPP 7/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi Z. T. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 635/26 ze skargi Z. T. na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku sądu w sprawie uchylenia uchwały w sprawie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza postanawia odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

I Z. T. (dalej: skarżący) złożył skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 635/26. Pismem z 15 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do nadesłania odpisu skargi na przewlekłość postępowania (art. 178 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej ppsa) w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej ustawa o skardze na przewlekłość postępowania) oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłość postępowania w kwocie 200 zł w Kasie Naczelnego Sądu Administracyjnego bądź na rachunek bankowy NSA (art. 17 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy i art. 220 § 3 ppsa) – w terminie 7 dni od daty odbioru wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 20 kwietnia 2026 r. II Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania skarga na przewlekłość postępowania podlega stałej opłacie w wysokości 200 zł, zaś w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy (art. 8 ust. 2 ustawy). Tym samym w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 220 § 1 ppsa, zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Sprawa, w której skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania, nie należy do kategorii spraw, wymienionych w art. 239 ppsa, w których skarżący z mocy ustawy nie miałby obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Nie został również zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec tego, że wraz z wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania skarżący nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia tego braku, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania (20 kwietnia 2026 r.), pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo upływu zakreślonego terminu, opłata ta nie została uiszczona. Nie został również uzupełniony brak formalny. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy, skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Jak wynika z art. 194 § 3 ppsa, zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, do których należy m. in. dołączenie odpisu pisma (art. 47 § 1 ppsa). W przypadku gdy zażalenie nie spełnia wymagań formalnych przewodniczący wzywa stronę do ich usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia (art. 177a w związku z art. 197 § 2 ppsa). Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przesłanie odpisu skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to odebrał 20 kwietnia 2026 r., mimo tego nie nadesłał odpisu skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 178 i 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 220 § 3 ppsa w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, postanowił jak w sentencji.