II GPP 27/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. D. na pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt II GSK 2107/21 o nieuwzględnieniu wniosku o przyspieszenie rozpoznania sprawy ze skargi kasacyjnej O. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Lu 526/20 w sprawie ze skargi O. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 22 lipca 2020 r., znak: SKO.41/1847/Z/2020 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium sportowego postanawia: odrzucić zażalenie.

W skardze na przewlekłość postępowania, złożonej pismem z dnia 20 grudnia 2022 r. O. D. zawarł wniosek o przyspieszenie rozpoznania skargi kasacyjnej z kwietnia 2021 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 526/20. Przewodniczący Wydziału II Izby Gospodarczej NSA pismem z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 2107/22, poinformował skarżącego o nieuwzględnieniu złożonego wniosku z uwagi na to, iż podniesione w nim okoliczności nie stanowią uzasadnionego przypadku, o którym mowa w § 26 ust. 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 2020 r. – Regulamin Naczelnego Sądu Administracyjnego (t.j. Dz. U z 2020 r. poz. 1202). Na pismo informacyjne sądu skarżący złożył zażalenie, podnosząc w jego treści argumentację związaną z przedmiotem sprawy oraz prezentując swoje stanowisko. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Przepisy Działu IV ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, powołanej dalej jako: p.p.s.a.), zatytułowanego Środki odwoławcze, w rozdziale 1 i 2 wprowadzają środki odwoławcze w postaci: 1/ skargi kasacyjnej od wyroku lub określonego w art. 173 § 1 p.p.s.a. postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, wydanych przez WSA oraz 2/ zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego i zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (por. art. 173 § 1, art. 194 § 1 i art. 198 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Analiza przywołanego przypisu wskazuje, że zażalenie można wnieść zatem jedynie w tych przypadkach, w których możliwość jego wniesienia przewiduje ustawa. Nie ma więc możliwości przyznania bądź uznania przez sąd prawa do złożenia środka odwoławczego nieprzewidzianego w ustawie. W świetle przedstawionych regulacji prawnych, w przypadku skierowania przez sąd do strony pisma informującego o nieuwzględnieniu złożonego przez nią wniosku o rozpoznanie sprawy poza kolejnością wpływu, NSA stwierdza, że nie istnieje podstawa prawna do wniesienia zażalenia w przedmiotowym zakresie. Jeżeli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, LexixNexis Warszawa 2005, s. 581). Konsekwentnie więc za niedopuszczalne należało uznać zażalenie wniesione na pismo informacyjne, które nie jest ani postanowieniem ani zarządzeniem. W świetle przedstawionej argumentacji, złożone w niniejszej sprawie zażalenie podlegało odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.