II GPP 10/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku O. D. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt II GPP 10/21 w sprawie ze skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/27/19 w sprawie ze skargi O.D. i K. I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt II GPP 10/21.

Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt II GPP 10/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/27/19. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi O. D. w dniu 24 sierpnia 2021 r. Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2021 r. (data wpływu do NSA: 24 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 sierpnia 2021 r. (data wpływu do NSA: 25 sierpnia 2021 r.), O.D. wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia o argumenty dotyczące prawidłowości działania WSA w Warszawie oraz Prezydenta m.st. Warszawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa) nie przewidują instytucji uzupełnienia postanowienia. Stosownie jednak do art. 8 ust. 2 cyt. ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec tego do wniosku o uzupełnienie postanowienia o oddaleniu skargi O.D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/27/19 należało stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) o postępowaniu zażaleniowym. Stosownie do art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu – a gdy postanowienia nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepisy te, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., znajdują zastosowanie również do postępowania zażaleniowego. Jak wskazuje się w doktrynie, wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, w oparciu o art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 157). W niniejszej sprawie postanowienie NSA z dnia 3 sierpnia 2021 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy i rozstrzyga o całości skargi O.D. Wnioskodawca nie określił, jakiego elementu nie zawiera sentencja postanowienia, a argumentacja wniosku sprowadza się w istocie do twierdzenia, że NSA nie zbadał całokształtu okoliczności sprawy, ponieważ nie uwzględnił tego, że złożona skarga na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy jest zasadna. Ponadto podkreślenia wymaga, że przepisy ustawy są środkiem egzekwowania konstytucyjnego prawa każdego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, prawa do osądzenia tej sprawy, którą wniesie pod sąd. Tak więc przepisy tej ustawy nie mogą służyć jako swoisty środek odwoławczy, którym strona będzie mogła zainicjować bądź też wszcząć postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt I OPP 84/11,LEX nr 1103980). Oznacza to, że celem skargi na przewlekłość postępowania jest przede wszystkim przeciwdziałanie niezasadnie przedłużającemu się postępowaniu sądowemu i wymuszenie nadania sprawie odpowiedniego, sprawnego biegu procesowego, czemu służy zarówno samo stwierdzenie wystąpienia przewlekłości postępowania, jak również możliwość zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie. Natomiast we wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt II GPP 10/21, skarżący skupił się głównie na kwestionowaniu merytorycznego rozstrzygnięcia, tj. wyroku WSA w Warszawie oddalającego skargę O.D. i K.I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m.st. Warszawy w związku z rozpatrywaniem wniosków o stypendia sportowe. Kwestionowanie zaś merytorycznego rozstrzygnięcia nie podlega ocenie w ramach niniejszego postępowania. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności wniosek o uzupełnienie postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.