II FZ 98/24

Dnia 6 listopada 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Wa 1679/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 maja 2023 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 25 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1679/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. M. (dalej jako "skarżący", "strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 4 maja 2023 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") z powodu jej nieopłacenia. Sąd meriti podał, że strona nie uiściła należnego wpisu sądowego w kwocie 100 000 zł. Skarżący uiścił pierwotnie jedynie część tej należności, tj. 500 zł, natomiast w dokumentach księgowych do 19 lipca 2024 r. nie odnotowano wpływu pozostałej kwoty 99 500 zł z tytułu uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Wniesionym zażaleniem strona zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 lipca 2024 r., zarzucając mu: 1) naruszenie art. 220 § 1 w zw. z art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535, dalej jako "rozporządzenie RM") poprzez nierozpoznanie wniosków skarżącego o wydłużenie terminu na zapłatę z 18 kwietnia 2024 i 22 maja 2024 roku, przed wydaniem rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie art. 220 § 1 w zw. z art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia RM poprzez uznanie, że od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 4 maja 2023 r. przysługuje wpis stosunkowy i w konsekwencji wezwanie skarżącego do uzupełnienia wpisu o kwotę 99 500 zł, a w związku z tym brak podjęcia dalszych czynności w sprawie, w sytuacji w której skarżący uiścił wpis stały od skargi w prawidłowej wysokości, tj. w kwocie 500 zł, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Strona skarżąca w zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Wymóg opłaty wpisu od skargi określa art. 230 § 1 p.p.s.a., stwierdzając, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W § 2 tego przepisu precyzuje się, które pisma sądowe wszczynają postępowanie przed sądem administracyjnym. Do nich zalicza się m.in. skarga. Z kolei stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie sądu meriti z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Skoro po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwano skarżącego – zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. – do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 sierpnia 2023 r. w terminie 7 dni od daty jego doręczenia, zaś skarżący tego obowiązku nie wykonał, to skarga podlegała odrzuceniu. Skarżący został skutecznie wezwany do uzupełnienia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był, zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucić. Odnosząc się do treści pierwszego z zarzutów sformułowanych przez skarżącego w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji, Naczelny Sad Administracyjny wskazuje, że na obowiązek uiszczenia wpisu od skargi nie miały wpływu złożone przez skarżącego wnioski o przedłużenie terminu do uiszczenia tej opłaty. Przewidziana w art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużania terminów odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. Taki charakter ma właśnie termin do uiszczenia wpisu sądowego, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze argumentację skarżącego, na której oparto zażalenie, należy w tym miejscu również podkreślić zauważoną przez sąd pierwszej instancji okoliczność, że sam skarżący nie dotrzymał terminu, o którego wydłużenie wnioskował, i który sam wskazywał w piśmie z 22 maja 2024 r., tj. do 5 czerwca 2024 r. nie uzupełnił kwoty wynikającej z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 sierpnia 2023 r. Oczekiwanego przez stronę skarżącą skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia odnieść nie może również drugi z powołanych w zażaleniu zarzutów, którego treść w swojej istocie zmierza do kwestionowania sposobu ustalenia i wysokości wpisu od skargi. Kwestia ta została bowiem przesądzona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2023 r., sygn. akt II FZ 112/23. W postanowieniu tym Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając zażalenie skarżącego na Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 sierpnia 2023 r., uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że wpis od skargi wniesionej przez skarżącego jest wpisem stosunkowym. Argumentując NSA wskazał, że zaskarżoną decyzją określono skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego, a więc stosownie do postanowień § 1 rozporządzenia RM, wysokość wpisu uzależniona będzie od kwoty należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją. Wobec nieopłacenia należnego wpisu w terminie, sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zasadnie odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.