II FZ 950/16

Dnia 31 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1149/16 w przedmiocie odrzucenia skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1149/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P.B. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 maja 2016 r. w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za listopad 2015 r. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lipca 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 20 września 2016 r. Sąd utrzymał w mocy powyższe zarządzenie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 października 2016 r., w dniu 19 października 2016 r. doręczono Skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 20 października 2016 r. Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wydane rozstrzygniecie Sąd zwrócił uwagę, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Wyjaśnił, że skoro odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 lipca 2016 r. został doręczony Skarżącemu w dniu 19 października 2016 r., to 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 26 października 2016 r. W konsekwencji Sąd uznał, że wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu, wniesiona przez Skarżącego skarga podlegała odrzuceniu. Podkreślił, że ponowne złożenie wniosku, nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Sąd zaznaczył, że ze skutku prawnego jakim jest prawomocność zarządzenia z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1149/16, pozostawiającego wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wynika obowiązek zapłaty wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do ponownego wezwania do jego uiszczenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący podniósł, że "Sąd swoim postanowieniem dał dowód na to, że można kogoś okraść, zarazem pozostając bezkarnym" oraz że "nie ma szans walczyć o na legalnej drodze prawnej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy powołanych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany prawomocnym zarządzeniem, to termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 12 października 2016 r., zaś kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny stoi bowiem na stanowisku, że odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skutkujących nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. Ponadto należy podkreślić, że w niniejszym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.