II FZ 87/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. Z. i S.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 532/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. Z. i S.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 532/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił R. Z. i S.Z. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 grudnia 2015 r. uznano za skutecznie doręczoną Skarżącym 29 grudnia 2015 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc 28 stycznia 2016 r. (czwartek). Skarga została natomiast nadana w placówce pocztowej 29 stycznia 2016 r., a więc z uchybieniem terminu. W związku z tym, skarga jako wniesiona po terminie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 53 § 1 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący zwrócił się o jego uchylenie w całości, ewentualnie o jego zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z art. 54 §1 wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zaskarżoną decyzję uznano za doręczoną w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 749, ze zm.; dalej: "O.p.") w dniu 29 grudnia 2015 r., zatem nadanie skargi w placówce pocztowej w dniu 29 stycznia 2016 r. (k. 4 akt sądowych) nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Wszystkie terminy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo obliczył. W uzasadnieniu postanowienia wskazał art. 53 § 1 p.p.s.a. jako podstawę, z której wynika termin 30 dniowi do wniesienia skargi. Omówione przepisy sąd zestawił z datami wynikającymi z akt. Wobec niepodważenia przez Skarżącego w zażaleniu ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd pierwszej instancji, że zakwestionowane postanowienie WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było prawidłowe. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.