II FZ 864/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 września 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 461/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [...][ w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 14 września 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 461/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z 30 czerwca 2016 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego oraz uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego 29 sierpnia 2016 r. i w tym samym dniu dokonano wpłaty wpisu w odpowiedniej wysokości. W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego poprzez złożenie pełnomocnictwa Sąd uznał, iż skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd, iż pełnomocnictwo nie zostało załączone do skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jednakże wskazać należy, iż stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę skarżącego wskazując, że nie został uzupełniony brak formalny w postaci złożenia pełnomocnictwa. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Jak wynika z akt sprawy, skarżący zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. złożył skargę za pośrednictwem organu. Jednakże organ przesłał do Sądu odpis skargi, a nie oryginał wraz z załącznikami. Zauważyć należy bowiem, iż w aktach sprawy znajduje się "skarga" (k. 3), na której widnieje odręczny napis - "odpis skargi". Już na tym etapie postępowania Sąd pierwszej instancji winien wątpliwość taką wyjaśnić, poprzez zwrócenie się do organu celem wytłumaczenia zaistniałej sytuacji. Ponadto z załączonej do zażalenia dokumentacji – fotokopii pierwszej i ostatniej strony skargi do WSA oraz pełnomocnictwa i dowodu opłaty stanowiących załącznik do skargi i protokołu z tych czynności przed organem (k. 72-74), wynika, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Kielcach nie przekazał do Sądu pierwszej instancji właściwych dokumentów. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż skoro jak wynika z akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej nie wypełnił swojego obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. i przekazał do Sądu pierwszej instancji odpis skargi bez załączników w tym pełnomocnictwa, to Sąd dopiero po wyjaśnieniu tych okoliczności, w przypadku braku pełnomocnictwa przy oryginale skargi, znajdującej się w aktach organu, powinien zwrócić się do pełnomocnika skarżącego o nadesłanie pełnomocnictwa. Tym samym uznać należy, że niezasadnie Sąd pierwszej instancji wzywał pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa zamiast wezwać organ do nadesłania oryginału skargi. Oczywistym jest, że strona winna stosować się do wezwań Sądu i uzupełniać braki, jednak w niniejszej sprawie odrzucenie skargi z powodu nieprzesłania pełnomocnictwa – w sytuacji, gdy strona złożyła oryginał skargi wraz z pełnomocnictwem, a nie z jej winy nie dotarł on do Sądu – jest dolegliwością zbyt daleko idącą. Skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji, wynikających z zaniedbania organu oraz niewyjaśnienia tej okoliczności przez Sąd. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i § 2 w zw. z art. 185 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.