II FZ 857/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. [...] S.A. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1000/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi C. [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 1 kwietnia 2010 r. do 31 marca 2011 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1000/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę C. [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 1 kwietnia 2010 r. do 31 marca 2011 r. Z uzasadnienia wyroku wynika, że skuteczne doręczenie spółce zaskarżonej decyzji wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi, nastąpiło w dniu 29 lipca 2016 r. (k. 46 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 28 sierpnia 2016 r., który przypadał na niedzielę, tak więc stosownie do art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), ostatnim dniem do wniesienia skargi był 29 sierpnia 2016 r., w którym pełnomocnik skarżącej wysłał skargę drogą elektroniczną. Dalej Sąd wskazał, że w aktualnym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a., nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma, jak uczynił to pełnomocnik skarżącej, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Powyższą ocenę Sąd pierwszej instancji oparł na treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13. W ocenie Sądu pierwszej instancji w takiej sytuacji najwcześniejszą datą, w której pismo nadane drogą elektroniczną może być uznane za wniesione do sądu, jest data jego wydrukowania. Wówczas dopiero pismo uzyskuje wymiar materialny, a więc przyjmuje cechy pisma tradycyjnego. Wykonany wydruk należy, jako pismo wpływające do sądu, oznakować pieczęcią (tzw. prezentatą) oraz podpisem pracownika przyjmującego pismo, ze wskazaniem sądu, daty i godziny wpływu oraz liczby załączników. Miarodajny jest zatem rzeczywisty czas wydrukowania, gdyż wtedy zapis elektroniczny uzyskuje swą zmaterializowaną tradycyjną, papierową formę. Reasumując Sąd pierwszej instancji podał, że skardze złożonej za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (dalej "ePUAP"), wymiar materialny nadany został w dniu 30 sierpnia 2016 r., gdyż w tym dniu skarga została wydrukowana i oznakowana przez pracownika organu. Sąd przyjął, że w tym dniu skarga została wniesiona do Sądu. W opinii Sądu oznacza to, że czynność ta nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu. 2. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik spółki wniósł o jego uchylenie w całości. Powyższemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 58 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie przy pomocy platformy ePUAP w dniu 29 sierpnia 2016 r. zostało przedłożone z naruszeniem ustawowych terminów. 3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ zaś przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skarga, jako pismo składane w postępowaniu sądowoadministracyjnym, winna odpowiadać wymogom określonym w art. 46 p.p.s.a. Jednym z obowiązkowych jego elementów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Obowiązujące w dniu złożenia skargi przepisy nie przewidywały możliwości wnoszenia i weryfikacji pism składanych w formie elektronicznej, zarówno za pośrednictwem ogólnodostępnych protokołów stosowanych w korespondencji elektronicznej (e-mail), jak i za pomocą sformalizowanych środków, takich jak platforma ePUAP. Platforma ta, mimo że jest oficjalnym i usankcjonowanym środkiem prowadzenia korespondencji z organami administracji publicznej, nie ma zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strony, które zdecydują się na korzystanie z komunikacji elektronicznej narażają się na niebezpieczeństwo uchybienia terminowi do wystąpienia z poszczególnymi środkami procesowymi, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie zgadza się bowiem z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych, że za moment wniesienia pisma skierowanego do sądu administracyjnego, złożonego za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, uznać trzeba chwilę, kiedy dokument ten zostanie "zmaterializowany" przez dokonanie jego wydruku i opatrzenie go urzędowymi pieczęciami, potwierdzającymi przyjęcie pisma (np. postanowienia NSA z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt I OZ 268/16 i I OZ 261/16, z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt I OZ 246/16, z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 307/16, z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt Ii FZ 348/16, publ. http://orzezcenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że dopiero wydrukowane i opatrzone podpisem oraz pieczęciom pismo może zostać przekazane sądowi. Stwierdzenie powyższe dotyczy także pism wniesionych za pośrednictwem platformy ePUAP. W konsekwencji za datę otrzymania pisma uznać należy dopiero moment, gdy możliwe jest faktyczne przekazanie przez organ skargi do sądu. Mowa więc dopiero o dacie, w której pismo przyjmie odpowiednią formę, co w niniejszej sprawie sprowadza się do daty jego wydrukowania. Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia nie jest bowiem dokumentem, który może mieć zastosowanie do określenia terminu doręczenia pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego i nie odnosi ono takiego samego skutku jak w toku postępowania administracyjnego. W konsekwencji za datę doręczenia skargi w niniejszej sprawie należało uznać dzień jej wydrukowania, tj. 30 sierpnia 2016 r., co powoduje, że skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzuty zawarte w zażaleniu nie są zasadne. Dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.