II FZ 85/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C.sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Po 190/25 w przedmiocie uchybienia terminowi w sprawie ze skargi C.sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2025 r. nr 3001-IOV-21.4100.17.2024 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 rok postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Postanowieniem z 14 sierpnia 2025 r., I SA/Po 190/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi C.Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 17 stycznia 2025 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 rok. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że doszedł do wniosku, że spółka nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku jej winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W związku z tym Sąd na mocy art. 86 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm., dalej "P.p.s.a.") odmówił przywrócenia terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie stronie skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Użycie w art. 161 § 1 pkt 3 zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego, po wniesieniu skargi do sądu (por. Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M.; Komentarz do art.161 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2024). Umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne (por. T. Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008, s. 579). W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednakże, mając na względzie wydanie przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z 23 października 2025 r., sygn. akt II FZ 84/25, o uchyleniu postanowienia WSA w Poznaniu o odrzuceniu skargi Skarżącej, postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika z ww. postanowienia NSA, nie doszło do doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. W takiej sytuacji, skoro termin do wykonania wezwania Sądu nie rozpoczął biegu, to Skarżąca nie mogła uchybić terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi i postępowanie w zakresie przywrócenia terminu jest bezprzedmiotowe. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku na podstawie art. 188 i art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.