II FZ 825/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. B., B. B.-B., M. B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 751/16 o odrzuceniu skarg A. B., B. B.-B., M. B. i J. B. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie - z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. - z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od lipca do grudnia 2015 r. - z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od lipca do grudnia 2015 r. - z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za okres od lipca do grudnia 2015 r. - z dnia 7 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od lipca do grudnia 2015 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2016 r. - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 27 lipca 2016 r. Na powyższe zarządzenie skarżący złożyli zażalenie. Pismem z dnia 14 września 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do zwięzłego uzasadnienia zażalenia, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi skarżący przedłożyli uzasadnienie zażalenia, w którym odnieśli się do wiarygodności dokumentów geodezyjnych i wnieśli o "ponowne interwencyjne przeprowadzenie czynności geodezyjnych". Wobec powyższego postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zażalenie skarżących odrzucił, a zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. (II FZ 240/17). Ponadto zarządzeniem z dnia 11 lipca 2016 r., wydanym w sprawach o sygnaturach akt I SA/Kr 752, 753, 754 i 755?16 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skarg na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2016 r. w kwotach: 200 zł (w jednej sprawie) oraz po 500 zł (w trzech sprawach) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 8 czerwca 2017 r. (II FZ 241/17, II FZ 242/17, II FZ 243/17, II FZ 244/17) zażalenia skarżących na to zarządzenie oddalił. Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2017 r. połączono sprawy o sygn. I SA/Kr 751/16, I SA/Kr 752/16, I SA/Kr 753/16, I SA/Kr 754/16, I SA/Kr 755/16 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia ich pod sygnaturą I SA/Kr 751/16. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargi odrzucił, wskazując, że po prawomocnym zakończeniu postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na skarżących spoczywał obowiązek uiszczenia wpisów sądowych od wniesionych skarg. Ponieważ wpisów tych nie uiszczono, skargi podlegają odrzuceniu stosownie do art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W zażaleniu na to postanowienie skarżący podnieśli, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w sposób wadliwy naliczył wpisy od skarg, wskazując kwoty dwukrotnie po 200 zł, a trzykrotnie po 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych przyczyn, niż w nim podniesione. Odrzucenie skarg przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie bez ponowionego wezwania do uiszczenia wpisów po prawomocnym rozstrzygnięciu przez Naczelny Sąd Administracyjny kwestii ich wysokości i zasadności było nieprawidłowe i nastąpiło z naruszeniem art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. Ponieważ w sprawie toczyło się wielotorowe postępowanie zażaleniowe, dodatkowo skomplikowane zarządzeniem o połączeniu kilku skarg do łącznego rozpoznania i dalszym ich prowadzeniem pod jedną sygnaturą akt, konieczne jest ponowne wezwanie skarżących do uiszczenia tych wpisów, tak, aby nie było wątpliwości co do daty początkującej bieg terminu, przewidzianego w art. 220 § 1 P.p.s.a. Brak ponownego wezwania wątpliwość tę pozostawia, gdyż jego liczenie od daty doręczenia poszczególnym skarżącym ostatecznych postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanych w sprawie wpisów, nie wynika wprost z żadnego przepisu prawa, a skarżący nie mogą być zaskakiwani skutkami procesowymi, które nie są im zakomunikowane w sposób jasny i zrozumiały. Taki czytelny komunikat może dopiero zawierać ponowione wezwanie do uiszczenia wpisów, ze względu na połączenie kilku skarg do wspólnego rozpoznania zawierające dodatkowo wyjaśnienie, której z nich określony wpis dotyczy; dopiero takiemu wezwaniu można też przypisać skutek, określony w art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. Odrzucenie skarg przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie bez ponownego skierowania do skarżących wezwań do uiszczenia wpisów w określonym terminie, należy więc uznać za wadliwe. Istnienie obowiązku powtórzenia wezwania do uiszczenia wpisu po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w przypadku rozstrzygnięcia niekorzystnego dla ubiegającego się o to prawo, nie budzi wątpliwości w orzecznictwie sadowoadministracyjnym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 maja 2010 r., II FSK 1003/10; z dnia 24 marca 2010 r., I OSK 444/10, czy z dnia 18 czerwca 2009 r., I FZ 159/09). Uzasadnienie tego obowiązku również odnoszone jest do zapewnienia przez sąd administracyjny przejrzystości postępowania i niezaskakiwania strony skutkami procesowymi zaniechań, które mogą być dla niej nieoczywiste. Zarazem, ze względu na argumentację zawartą w rozpoznawanym zażaleniu, konieczne jest podkreślenie, że kwestia wysokości wpisów od skarg i powinności uiszczenia tych wpisów przez skarżących została już prawomocnie rozstrzygnięta i ponownie badana być już nie może. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.