II FZ 240/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.B., B. B., M.B. i J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 751/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A.B., B. B., M.B. i J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 751/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie A. B., B. B., M. B. i J. B. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniesione zażalenie nie zostało uzupełnione w terminie – tj. nie zostało uzasadnione pomimo wezwania. Skarżący nie zakwestionowali podstaw określenia wpisu wysokości wpisu, nie wskazali, czy był on określony nieprawidłowo albo o błędną podstawę prawną. W związku z nieuzupełnieniem braków Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art.198 p.p.s.a. odrzucił zażalenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżących – A. B. domagał się "orzeczeń merytorycznych, rozstrzygających absurdy ewidencji geodezyjnej klasyfikacji gruntów dokonanej z urzędu przez zlecającego Starostę". Wniósł o spowodowanie rozpatrzenia zażalenia poprzez analizę podstawy żądanych przez WSA wpisów, odstąpienia, rezygnacji z zaskarżeń postanowień SKO nr: [...],[...], [...], którą wnoszą do sprawy, zbadania postanowień SKO nr [...] i [...] i informacji jak wymóc, aby Starosta wszczął postępowanie i zmienił ewidencję wirtualną na rzeczywistą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena dopuszczalności odrzucenia postanowienia Sądu pierwszej instancji odrzucającego zażalenie Skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesione zażalenie badane w granicach rozpoznawanej sprawy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przypisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wniesione przez Skarżących zażalenie nie zostało w żaden sposób uzasadnione. Podkreślić należy, że brak uzasadnienia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można się domyślić intencji jej autora. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z treści zażalenia z 1 sierpnia 2016 r. nie można wywnioskować z czym nie zgadza się strona odnośnie zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu. Wskazać należy, że sąd pierwszej instancji nie jest uprawniony do domyślania się czy Skarżący kwestionują podstawę ustalenia wysokości wpisu czy też jego podstawę prawną. Z tego względu Sąd pierwszej instancji słusznie pismem z 14 września 2016 r. (data otrzymania przez stronę 3 października 2016 r.) wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie zwięzłego uzasadnienia. Skarżący tego jednak wezwaniu temu nie sprostali także w uzupełnieniu uzasadnienia zażalenia (k.19 akt sądowych), wobec czego sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.