II FZ 820/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 680/17 w zakresie odrzucenia skargi E. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności ze spółką za zaległości w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie.

E. Z. (zwana dalej skarżącą) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 14 czerwca 2017 r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności skarżącej wraz ze wspólnikiem i spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od towarów i usług za poszczególne miesiące. Strona załączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi. Według strony wpis stały wyniósł 100 zł. Kwotę wpłaciła w dniu 2 sierpnia 2017 r. Skarżąca została wezwana zarządzeniem do uzupełnienia wpisu od wniesionej skargi. Zwrotne potwierdzenie odbioru powyższego wezwania stanowi kartę do akt i wynika z niego, że strona odebrała wezwanie do uzupełnienia uiszczonego wpisu w dniu 2 października 2017 r. Od następnego dnia biegł termin 7- dniowy do dokonania czynności. Termin ten upłynął bezskutecznie. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r., VIII SA/Wa 680/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącej wobec nieuzupełnienia wpisu i zwrócił jej uiszczoną część wpisu w wysokości 100 zł. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia. Wskazała, że jej wynagrodzenie pokrywa spłatę pożyczki, którą zaciągnęła na spłatę zobowiązania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Wobec niewskazania w zażaleniu, co strona zarzuca rozstrzygnięciu sądu I instancji należy podkreślić, że orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi było prawidłowe. Trafnie wskazał sąd I instancji, że pismo – aby zostało rozpatrzone przez sąd – musi zostać opłacone. Strona mimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Ponieważ skarżąca nie uiściła w całości wpisu od skargi – skarga podlegała odrzuceniu. Sąd I instancji postąpił prawidłowo, działając na podstawie ustawy, która wyraźnie wskazuje w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.), że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro wpis nie został uiszczony w terminie, to skarga nie podlegała rozpatrzeniu, a odrzuceniu. Skoro zaś odrzucono skargę, to trafnie postanowiono o zwrocie części uiszczonego już wpisu. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.