II FZ 79/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 343/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 4 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 343/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R. O. (dalej jako: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 4 kwietnia 2019 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi została złożona na okres 14 dni w placówce pocztowej, a Skarżący został o tym fakcie zawiadomiony - przesyłka została awizowana wraz z adnotacją doręczającego o pozostawieniu jej do odbioru w placówce pocztowej. O awizowaniu przesyłki poinformowano adresata umieszczając zawiadomienie w jego drzwiach. W wyniku jej niepodjęcia, przesyłka została powtórnie awizowana, a następnie z powodu niepodjęcia w terminie, została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, mając na uwadze stan faktyczny, należy stwierdzić, że doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło z dniem 15 lipca 2019 r., czyli z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Ponieważ wpis od skargi nie został uiszczony w ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 22 lipca 2019 r. – skargę należało odrzucić. W zażaleniu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia odrzucającego skargę i nadanie sprawie dalszego biegu oraz wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt reklamacyjnych, kwestionując poprawność doręczenia przesyłek. Ponadto Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z "żądania dosyłania przesyłek" oraz potwierdzenia uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Wniósł także o zwrócenie się przez Sąd do Urzędu Pocztowego [...] o nadesłanie informacji o wyniku przeprowadzenia procedury reklamacyjnej z jego wniosku. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że o przesyłce z wezwaniem dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi. Zaznaczył, że powodem braku otrzymania wiadomości o przesyłce był błąd pracownika poczty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie Jeżeli zgodnie z twierdzeniem Skarżącego wystąpiły nieprawidłowości w doręczeniu przesyłki, to trafnie Skarżący wszczął postępowanie reklamacyjne. Zrozumiałym jest fakt, że postępowanie reklamacyjne nie zostało jeszcze zakończone w momencie złożenia zażalenia. Należy jednak podkreślić, że Skarżący uzyskując rozstrzygnięcie postępowania reklamacyjnego, powinien był przedstawić Sądowi jego wynik na potwierdzenie swoich twierdzeń. Wynik postępowania reklamacyjnego, które potwierdziłoby stanowisko Skarżącego, nie został jednak przedstawiony. Tym samym nie obalono w zażaleniu domniemania o skutecznym doręczeniu przesyłki w trybie doręczenia zastępczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt II OZ 464/19; postanowienie NSA z dnia 16 marca 2017 r. sygn. akt II GZ 1258/16, postanowienie NSA z dnia 20 września 2019 r. sygn. akt II OZ 780/19). Skarżący powinien był przedstawić wynik postępowania reklamacyjnego, skoro miał w tym interes prawny, ponieważ uwzględnienie reklamacji potwierdziłoby zasadność jego twierdzeń. Dopuszczalne jest w takiej sytuacji dosłanie dokumentów w ramach uzupełnienia postępowania zażaleniowego (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2019 r. sygn. akt II OZ 993/19). Z akt sprawy wynika, że do doręczenia doszło, a druk awizo wypełniony jest prawidłowo, zatem Sąd nie ma obowiązku poszukiwania dowodów na potwierdzenie stanowiska strony (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2019 r. sygn. akt I GZ 450/19). Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).