II FZ 74/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. J.-J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 658/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. J.-J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 4 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 658/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "WSA") odrzucił skargę M. J. – J. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 4 maja 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z uzasadnienia postanowienia WSA wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone bezpośrednio do rąk Skarżącej w dniu 20 maja 2016 r. Skarga natomiast została nadana w krajowym urzędzie pocztowym w dniu 20 czerwca 2016 r., przy czym wpłynęła nie do organu, ale bezpośrednio do WSA w dniu 23 czerwca 2016 r. W takiej sytuacji przyjmuje się, że skarga jest złożona w dniu przekazania jej przez sąd organowi, który wydał zaskarżone postanowienie i za pośrednictwem którego Skarżąca miała obowiązek złożyć skargę. W okolicznościach niniejszej sprawy skarga nie mogła zostać przekazania organowi do dnia 20 czerwca 2016 r., skoro wpłynęła do WSA dnia 23 czerwca 2016 r. Zatem skargę, jako spóźnioną, WSA postanowił odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącej wniósł o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przez niezasadne odrzucenie prawidłowej i wniesionej w terminie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, wbrew stanowisku WSA, taka sytuacja nie wystąpiła. Skarżąca w terminie wniosła skargę, na co wskazuje data jej nadania w placówce pocztowej. Na kopercie (akta sądowe, karta nr 3) Skarżąca wskazała, że przesyłka jest wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie i podała także właściwy adres, tj.: ul. Tadeusza Szeligowskiego 24, 20 – 883 Lublin. Jednoznacznie wynika z tego, że Poczta Polska S.A. powinna skierować tak zaadresowaną przesyłkę do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie (ul. Tadeusza Szeligowskiego 24, 30 – 883 Lublin). Uszło uwadze Poczcie Polskiej użycie przez Skarżącą słów "za pośrednictwem". Należy podkreślić, że Skarżąca zaadresowała tę kopertę zgodnie z pouczeniem zawartym w opisanym na wstępie postanowieniu. W związku z powyższym należy przyjąć, że placówka pocztowa błędnie zrozumiała sposób adresowania Skarżącej i doręczyła ją zamiast wskazanemu na kopercie Dyrektorowi Izby Skarbowej w Lublinie, bezpośrednio Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. Tym samym skarga nie jest spóźniona. Jest wniesiona w terminie. Odrzucenie skargi w takiej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na brzmienie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jest pozbawione podstaw prawnych. Skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji, wynikających z uchybień placówki pocztowej, która w sposób dowolny i niczym nie uzasadniony, wbrew literalnemu zapisowi znajdującemu się na kopercie niewłaściwie sama wybiera adresata, któremu doręcza przesyłkę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i § 2 w zw. z art. 185 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.