II FZ 669/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 228/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 9 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2018 r., sygn. akt I SA/Lu 228/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 9 stycznia 2018 r. w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości podatkowych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożonej na ww. decyzję z dnia 9 stycznia 2018 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 7 maja 2018 r. Zarządzenie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 7 czerwca 2018 r. W konsekwencji powyższego, zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2018 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 29 czerwca 2018 r. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2018 r. odrzucił skargę, wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej zwana: "p.p.s.a."). Od powyższego orzeczenia skarżący wywiódł zażalenie, wskazując na swoją trudną sytuację materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Ponieważ skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję organu administracji publicznej, wobec nieuiszczenia wpisu od pisma inicjującego postępowanie, zasadnie został wezwany do uregulowania należnej opłaty zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 15 marca 2018 r. Wobec wyczerpania przez skarżącego trybu odwoławczego w zakresie prawa pomocy powyższe zarządzenie stało się prawomocne i powinno podlegać wykonaniu. Czynność w postaci doręczenia skarżącemu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 20 czerwca 2018 r. w przedmiocie wezwania strony do uiszczenia należnego wpisu była następstwem zakończenia procedury odwoławczej od postanowienia odmawiającego przyznania skarżącemu prawa pomocy. Czynności dokonane przez WSA w Lublinie były podjęte na podstawie przepisów i w granicach prawa, zatem należy je uznać za w pełni zasadne i pozostające w mocy. Jak wynika z akt sprawy, zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono w dniu 29 czerwca 2018 r. Powyższa okoliczność jest bezsporna w sprawie i nie była kwestionowana przez skarżącego. Od tej daty należy zatem liczyć bieg siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, który upływał dnia 6 lipca 2018 r. Skoro skarżący nie wykonał zarządzenia Przewodniczącego Wydziału WSA w Lublinie z dnia 20 czerwca 2018 r. i nie uzupełnił braków fiskalnych skargi, zasadnym było działanie Sądu I instancji w zakresie odrzucenia skargi. Za całkowicie chybioną należało uznać argumentację podniesioną w zażaleniu, gdyż dotyczyła ona zasadności przyznania skarżącemu prawa pomocy, nie zaś prawidłowości odrzucenia skargi. Należy podkreślić, iż postępowanie wpadkowe wywołane zażaleniem nie stanowi kolejnej instancji kontrolującej zasadność odmowy zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.