II FZ 63/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PM na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 860/21 umarzające postępowanie zażaleniowe z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PM na postanowienie Naczelnika [...[ Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z dnia 21 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r., I SA/Bd 860/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił PM (zwanemu dalej Skarżącym) wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą postanowienia. Odpis postanowienia, od którego przysługuje zażalenie przekazano do biura podawczego w dniu 22 kwietnia 2022 r. Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2022 r., I SA/Bd 860/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Skarżącego. W dniu 28 kwietnia 2022 r. Skarżący odebrał postanowienie w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia zażalenia. Z pouczenia tego skorzystał i w terminie, w dniu 5 maja 2022 r., wniósł we własnym imieniu zażalenie do WSA na odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2022 r. WSA w Bydgoszczy umorzył postępowanie zażaleniowe, wskazując, że ponieważ sąd wydał już w sprawie wyrok – nie jest już właściwy do rozpoznania zażalenia w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący w terminie wniósł zażalenie, podnosząc, że zarzuty zażalenia, ich doniosłość i zasadność są tego rodzaju, że winno to zostać poddane kontroli instancyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Bez wątpienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po wydaniu wyroku nie może orzekać na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. w zakresie wstrzymania wykonania aktu. Ponieważ sąd ten nie mógł już rozpatrzeć zażalenia – prawidłowo umorzył postępowanie, gdyż nie był sądem właściwym. Powyższy wniosek wynika z interpretacji art. 61 § 6 P.p.s.a., który przewiduje, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą strona może złożyć ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na etapie postępowania kasacyjnego, jednakże w niniejszej sprawie postępowanie kasacyjne nie zostało wszczęte. Na marginesie negatywnie należy ocenić działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wydał wyrok w rozpoznawanej sprawie przed zakończeniem postępowania w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro zatem sąd pierwszej instancji po wydaniu wyroku nie może orzekać na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., to w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym zasadne było umorzenie przez ten sąd postanowienia w tym zakresie. Rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji w tym zakresie było prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § P.p.s.a.