II FZ 56/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. P. H. ,,L[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1037/16 w przedmiocie odrzucenia skargi P. P.H. ,,L[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 18 sierpnia 2017 r., I SA/Gd 1037/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę PPH L[...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 14 czerwca 2016 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem z 31 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wnioskiem z 27 września 2016 r., skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z 20 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od przedmiotowego zarządzenia spółka wniosła sprzeciw. Postanowieniem z 30 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Skarżąca nie zgadzając się z rozstrzygnięciem wniosła 28 lutego 2017 r. zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem z 24 marca 2017 r. Wobec powyższego, zarządzeniem z 28 czerwca 2017 r. (k. 69) skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na wezwanie spółka złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wyjaśnił, że spółka została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie 28 czerwca 2017 r. (k. 69) została doręczona stronie 19 lipca 2017 r. (k. 76). Wpis taki nie został jednak uiszczony, a zakreślony do jego uiszczenia termin upłynął bezskutecznie. Dalej Sąd wskazał, że na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie mógł mieć wpływu ponowny wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Kwestia zwolnienia spółki od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego z 20 grudnia 2016 r. W orzecznictwie wskazuje się, że prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. Nr 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Mając na uwadze powyższe, sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że spełniła warunki formalne do przyjęcia skargi. W szczególności podtrzymała, że nie jest w stanie podołać ciężarowi finansowemu w postaci wniesienia opłaty obejmującej koszty sądowe i nadal podtrzymuje swój wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo przyjął sąd pierwszej instancji, że w następstwie prawomocnego zakończenia postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd ten miał obowiązek - stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwać stronę do uiszczenia wpisu od zażalenia, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu od środka zaskarżenia, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia środka zaskarżenia nie zostaje przerwany. Odmienna ocena tego zagadnienia mogłaby doprowadzić do uniemożliwienia, z przyczyn dotyczących wyłącznie strony, kontynuowania postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi lub wniesionych po terminie wniosków o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. Ponadto należy podkreślić, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia (por. postanowienie NSA z 24 kwietnia 2017 r., II FZ 38/17). Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił