II FZ 55/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. P.H. "L[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1037/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. P.H. "L[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 14 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 24 marca 2017 r., I SA/Gd 1037/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie P. P. H. "L[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 30 stycznia 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest niedopuszczalne, w związku z czym zaistniały podstawy do jego odrzucenia na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. Nr 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zaskarżyła je w całości i wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że spełniła warunki formalne do przyjęcia skargi. W szczególności podtrzymała, że nie jest w stanie podołać ciężarowi finansowemu w postaci wniesienia opłaty obejmującej koszty sądowe i nadal podtrzymuje swój wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie jest zasadne. Jak prawidłowo wskazał Sąd administracyjny pierwszej instancji, w przypadku spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi po 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie ma art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu, nadanym ww. ustawą zmieniającą. Przepis ten nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla również, że ani w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie tej ustawy nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił. ----------------------- Sygn. akt II FZ 55/18 2 Sygn. akt II FZ 55/18 1