II FZ 532/17

Dnia 27 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3814/16 w przedmiocie odrzucenia skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia 28 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3814/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako "Spółka") na postanowienie Ministra Finansów z dnia 28 września 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2016 r. wezwano Spółkę do uiszczenia pod rygorem odrzucenia skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - wpisu w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił Spółce przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2017 r. wezwano Spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Spółce w dniu 6 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Spółka nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Spółce, a w sprawie nie odnotowano wpływu wpisu, nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu. W zażaleniu z dnia 29 czerwca 2017 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 7 lipca 2017 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych zażalenia, poprzez podanie jego zwięzłego uzasadnienia oraz złożenie jednego odpisu zażalenia oraz pisma uzupełniającego braki zażalenia celem doręczenia organowi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W myśl art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Na mocy tego odesłania w postępowaniu zażaleniowym stosuje się, m.in. art. 180 P.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że w piśmie z dnia 21 lipca 2017 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Przewodniczącego Wydziału III z dnia 7 lipca 2017 r., Spółka oświadczyła jedynie, że w załączeniu przesyła dodatkowy egzemplarz zażalenia z dnia 29 czerwca 2017 r. oraz tego pisma. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można zatem przyjąć, by Spółka uczyniła zadość wezwaniu do usunięcia braków formalnych zażalenia, bowiem wyraźnie zobowiązano ją również do podania jego zwięzłego uzasadnienia, który to obowiązek wynika z ww. przepisów prawa. Wobec nie wywiązania się przez Spółkę z nałożonego na nią obowiązku oraz mając na uwadze nadany temu wezwaniu rygor, zażalenie należało odrzucić. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a.