II FZ 51/25

Dnia 23 lipca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 czerwca 2025 r. sygn. akt I SA/Go 35/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 20 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dochodu oraz nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2023 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 3 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Go 35/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę A. G. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 20 grudnia 2024 r., w przedmiocie określenia wysokości dochodu oraz nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2023 r., ze względu na nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie 7 dni od doręczenia skarżącej prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wzywającego od uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 310 zł. Jako podstawę prawną przywołanego rozstrzygnięcia wskazano art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Pismem z 9 czerwca 2025 r., oznaczonym jako "skarga", skarżąca zakwestionowała rozstrzygnięcie wydane 27 maja 2025 r., czyli Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I (tj. zarządzenie o doręczeniu pisma strony z 13 maja 2025 r. organowi administracji oraz o odpowiedzi na to pismo skarżącej, w której poinformowano stronę, że postanowienie NSA z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II FZ 28/25 jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu, w związku z czym to pismo pozostanie w aktach sprawy bez nadawania dalszego biegu – przyp. sądu) oraz postanowienie I SA/Go 35/25 z 4 czerwca 2025 r. W treści pisma skarżącej z 9 czerwca 2025 r. wskazano m.in., że strona oczekuje wydania orzeczenia/rozstrzygnięcia zapewniającego realizację roszczeń związanych z wypłatą należnych, określonych w wartości przedmiotu zaskarżenia, kwot przysługujących ulg wraz z odsetkami oraz zwrotu kosztów poniesionych w związku z tym postępowaniem z uwzględnieniem kwoty wpisu. Skarżąca podniosła także, że NSA, przesyłając skargę do WSA, miał na względzie konieczność zapewnienia realizacji prawa (do składania skarg i wniosków) oraz rzetelność i wszechstronność ich rozpatrywania, a pismo zostało przekazane do sądu pierwszej instancji "w celu konwersji - podjęcia działań naprawczych, odpowiadających woli skarżącej" (cyt. omawianego pisma). Na mocy Zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 13 czerwca 2025 r. pismo strony z 9 czerwca 2025 r. potraktowano jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 3 czerwca 2025 r. i ponownie poinformowano skarżącą, że postanowienie NSA z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II FZ 28/25 jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu, a przekazane zostało przez NSA jedynie w ślad za aktami zwróconymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, nie zaś do jego rozpoznania przez WSA, które nie ma kompetencji do rozpoznawania orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie bezspornym jest, że zarządzenie z 12 maja 2025 r., zawierające wezwanie do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 lutego 2025 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 310 zł, doręczono skarżącej 14 maja 2025 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o skutkach niezastosowania się do niego. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku fiskalnego upływał 21 maja 2025 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wynika, że pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Skoro zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowana, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim obowiązany był skargę tę odrzucić. Okoliczność, że skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy, oznacza, że ciążył na niej obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, a uchybienie temu obowiązkowi musiało skutkować odrzuceniem tej skargi. Mając na względzie twierdzenia zawarte w treści pisma strony z 9 czerwca 2025 r., Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne poinformowanie skarżącej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim prawidłowo wskazał, że pismo z 13 maja 2025 r., w którym skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia NSA z 15 kwietnia 2025 r. o sygn. akt II FZ 28/25, zostało przekazane do WSA w Gorzowie Wielkopolskim jedynie w ślad za aktami zwróconymi do tego sądu po wydaniu przez NSA tego postanowienia. To rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego było ostateczne i nie podlegało zaskarżeniu, a wojewódzki sąd administracyjny, jako sąd pierwszej instancji, nie ma kompetencji do badania prawidłowości orzeczeń wydanych przez NSA. Przekazanie tego pisma miało na celu wyłącznie dołączenie go do akt sprawy, które to akta po rozpoznaniu zażalenia przez NSA – zgodnie z obowiązującymi przepisami – zostały zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.