II FZ 508/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2539/16 w zakresie przymusowego ściągnięcia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2539/16, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA") w sprawie ze skargi M. W. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej: "SKO") z dnia 23 czerwca 2016 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r., zarządził ściągnąć od Skarżącej kwotę 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu WSA wskazał, że wniosek o sprzędzenie uzasadnienia wyroku WSA z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2539/16 i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem Skarżąca wniosła w dniu 17 sierpnia 2017 r. i do dnia 24 maja 2018 r. opłaty kancelaryjnej nie uiściła, pomimo doręczenia prawomocnego postanowienia WSA z dnia 20 listopada 2017 r. Powołując się na art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") WSA uznał, że należy od Skarżącej ściągnąć opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. Pismem z dnia 28 czerwca 2018 r. Skarżąca wniosła zażalenia na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jednocześnie art. 142 § 2 p.p.s.a. nakazuje sądowi doręczenie wnioskodawcy odpisu wyroku z uzasadnieniem. Należy przy tym zauważyć, że wniosek strony, o jakim mowa w art. 142 § 2 p.p.s.a. podlega opłacie. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Kwotę należnej opłaty precyzuje natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), które w § 2 wskazuje, że opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia pobiera się w kwocie 100 zł. W niniejszej sprawie Skarżąca pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r., wniosła o doręczenie wyroku z dnia 10 sierpnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem. Skoro obowiązek uiszczenia opłaty wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa, to Przewodniczący Wydziału zasadnie zarządził ściągnięcie od Skarżącej należnej, a nieuiszczonej w niniejszej sprawie, opłaty za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Prawidłowo określił również kwotę opłaty. Zaskarżone zarządzenie jest wobec tego zgodne z prawem. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.