II FZ 508/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 631/15 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej M. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 631/15 w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 10 sierpnia 2015 r. nr (...) w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.

Przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 31 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 631/15, mocą którego odrzucono skargę kasacyjną M. Z. (dalej: skarżąca, strona) od wyroku tego Sądu z 10 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Ke 631/15, oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 10 sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia straty podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. W motywach orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 849/16, zwrócił mu tę skargę celem usunięcia dostrzeżonych braków formalnych i fiskalnych. Stosując się do wytycznych zawartych w postanowieniu NSA z 19 kwietnia 2016 r., WSA w Kielcach zarządzeniem z 28 kwietnia 2016 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzania braków formalnych skargi kasacyjnej polegających na uzupełnieniu należnego wpisu od skargi kasacyjnej oraz złożenia oświadczenia, z odpisem dla strony przeciwnej, czy żąda przeprowadzenia rozprawy lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik strony, w zakreślonym przez Sąd terminie złożył pismo z 19 maja 2016 r., w którym wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz poinformował o uiszczeniu uzupełniającej kwoty należnego wpisu. Pismo z 19 maja 2016 r. nie zostało doręczone z odpisem dla strony przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że pełnomocnik strony nie wykonał prawidłowo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, bowiem nie przedłożył odpisu pisma z 19 maja 2016 r. dla strony przeciwnej. W związku z powyższym Sąd skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu od tego postanowienia pełnomocnik skarżącej (doradca podatkowy) wniósł o jego zmianę "poprzez uwzględnienie zażalenia i rozpatrzenie skargi kasacyjnej". Zarzucił, że w sprawie bezpodstawnie przyjęto, iż nie uzupełnił on w terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, co skutkowało jej odrzuceniem. Pełnomocnik argumentował, że załączył do skargi kasacyjnej jej odpis dla strony przeciwnej, "dlatego też nie można uznać, że brak odpisu oświadczenia o przeprowadzeniu rozprawy jest przesłanką do odrzucenia skargi kasacyjnej". W jego przekonaniu odrzucenie skargi może mieć miejsce tylko w przypadku istotnych braków formalnych skargi kasacyjnej, których nieuzupełnienie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Brak odpisu pisma z informacją o żądaniu przeprowadzenia rozprawy nie jest brakiem istotnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Jak prawidłowo wskazał na wstępie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji, "do braków formalnych skargi (w tej sprawie skargi kasacyjnej; przyp. NSA) należy zaliczyć między innymi niezłożenie pisma wraz z odpisami (...)". Powyższe stwierdzenie Sądu jest słuszne, choć nieadekwatne do realiów niniejszej sprawy. Jak wynika z akt, skarga kasacyjna skarżącej dotknięta była bowiem wyłącznie dwoma brakami, tj. fiskalnym (zbyt niska kwota uiszczonego wpisu) i brakiem w postaci niezawarcia w niej wniosku o rozpoznanie jej na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Sąd nie stwierdził natomiast, by skarżąca nie załączyła do skargi kasacyjnej odpowiedniej ilości odpisów. Z art. 47 § 1 p.p.s.a. (stosowanym na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. do skarg kasacyjnych) wynika, że każde pismo strony (jeśli nie podlega reżimowi wynikającemu z art. 66 p.p.s.a., dotyczącemu doręczania pism między profesjonalnymi pełnomocnikami) winno zostać złożone do sądu z odpisami dla pozostałych stron postępowania. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że do skargi kasacyjnej dołączono odpisy w odpowiedniej ilości, natomiast pismo pełnomocnika skarżącej zawierające wniosek o przeprowadzenie rozprawy zostało złożone bez stosownego odpisu. Powyższe oznacza, że to pismo z 19 maja 2016 r. dotknięte było brakiem w postaci niezłożenia odpowiedniej ilości jego odpisów, a nie skarga kasacyjna. Konsekwencją braku pisma z 19 maja 2016 r. nie mogło być więc odrzucenie skargi kasacyjnej, bowiem to nie ona dotknięta była brakiem formalnym. Oceny tej nie może zmienić fakt, że Sąd pierwszej instancji wzywając pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej zaznaczył, że pismo należy nadesłać wraz z odpisem dla strony przeciwnej. Pełnomocnik usunął brak formalny skargi kasacyjnej, natomiast pismo z 19 maja 2016 r. dotknięte było brakiem formalnym uzupełnialnym na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Prawidłowe jest więc twierdzenie, zgodnie z którym do braków formalnych skargi kasacyjnej należy zaliczyć między innymi niezłożenie tego pisma, czyli skargi kasacyjnej, wraz z odpisami. Skoro jednak takim brakiem formalnym dotknięta była nie skarga kasacyjna, lecz pismo z 19 maja 2016 r., to skutkiem procesowym takiego braku nie mogło być odrzucenie innego pisma, czyli skargi kasacyjnej. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.