II FZ 477/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. D. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2017 r., II FZ 477/17, oddalającego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1960/15 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1960/15 w przedmiocie otrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2009 r. postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2017 r., II FZ 477/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. D. (zwanej dalej skarżącą) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2017 r., I SA/Wr 1960/15 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2016 r., I SA/Wr 1960/15 w przedmiocie otrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 października 2016 r. w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 30 września 2015 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2009 r. Na powyższe ostateczne postanowienie NSA skarżąca wniosła zażalenie, nazywając je sprzeciwem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo skarżącej jest zażaleniem na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż skarżącaw jego treści nie zgadza się z rozstrzygnięciem NSA. Zażalenie na prawomocne postanowienie NSA jest jednakże niedopuszczalne, nie zostało bowiem przewidziane w stosownych regulacjach. Zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego sądu są prawomocne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie skarżącej jako niedopuszczalne.