II FZ 460/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Łd 307/18 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 21 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2018 r. w sprawie I SA/Łd 307/18 ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z dnia 21 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że skarżący poza argumentacją wskazującą na wadliwość kwestionowanej decyzji nie podał żadnych innych okoliczności uprawdopodobniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w związku z czym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") podjął rozstrzygnięcie jak wyżej. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu zaistnienia obawy i niebezpieczeństwa wskazując, że wykonanie decyzji groziłoby wyrządzeniem dalszej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu zażalenia odniósł się do wadliwości rozstrzygnięcia organu administracji oraz zebranego w sprawie materiału dowodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak trafnie wywiódł Sąd I instancji wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi zostać w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, dostępne na www.nsa.gov.pl). W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Tymczasem skarżący poza argumentacją wskazującą na wadliwość kwestionowanej decyzji nie wskazał nawet przesłanki, która – w jego ocenie – została spełniona i która uzasadniałaby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W badanej sprawie skarżący nie podjął przy tym nawet próby skonkretyzowania i wykazania, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s. Obowiązkiem wnioskodawcy było uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania decyzji, dojdzie do ziszczenia się przesłanek wymienionych w tym przepisie. Z tych też względów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie zaznaczyć trzeba, że zażalenie nie jest środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Służy ono zainicjowaniu kontroli legalności tego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można w nim przedstawiać nowej argumentacji oraz załączać do niego obszernego materiału dowodowego, które miałyby wspierać bezpośrednio wniosek oddalony w pierwszej instancji postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż kontrola rozstrzygnięcia, na które wniesiono zażalenie, nie polega na ponownym rozpatrzeniu wniosku, lecz na sprawdzeniu, czy zasadnie - zgodnie z prawem i wymogami racjonalności oraz doświadczenia życiowego - oceniono, że wniosek o takiej a nie innej treści nie może być uwzględniony. Możliwość podnoszenia w postępowaniu zażaleniowym nowych argumentów i przedstawiania nowych dowodów na poparcie wniosku zaprzecza funkcji kontrolnej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stałby się podmiotem ponownie oceniającym wniosek Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.