II FZ 46/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1114/17 w przedmiocie odrzucenia skargi E.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 26 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 28 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1114/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 26 lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji. Sąd administracyjny pierwszej instancji wskazał, że zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z 17 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone Skarżącej w dniu 25 października 2017 r. W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 listopada 2017 r. Uiszczenie wpisu od skargi w dniu 9 listopada 2017 r. nastąpiło z uchybieniem terminu. Powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca zaskarżyła zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka określona w art. 220 § 3 P.p.s.a., gdyż Skarżąca – pomimo skutecznie doręczonego wezwania – nie uiściła w 7-dniowym terminie należnego wpisu od skargi. W konsekwencji sąd administracyjny pierwszej instancji – stosowanie do jednoznacznej treści art. 220 § 3 P.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzucić jako nieopłaconą. Uznając, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.