II FZ 44/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia SH na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 29 kwietnia 2024 r., I SA/Gd 279/24 w sprawie ze skargi SH na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 22 stycznia 2024 r. nr [..] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.

SH (zwany dalej Skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem DIAS w Gdańsku. Organ ten przesłał do WSA korespondencję w sprawie, na którą składały się: skarga do sądu, odpowiedź na skargę sporządzona przez organ, pełnomocnictwo procesowe dla pełnomocnika Skarżącego. Z akt sprawy wynika, że skarga została podpisana podpisem elektronicznym. Nadesłane pełnomocnictwo nie zostało podpisane podpisem elektronicznym. Pełnomocnictwo jest kopią. Znajdują się na nim nadrukowane: nazwisko Skarżącego (bez własnoręcznego podpisu) oraz własnoręczny podpis i pieczątka doradcy podatkowego - pełnomocnika. Zarządzeniem z 11 kwietnia 2024 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie podpisanego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego. W odpowiedzi pełnomocnik przesłała pismo przewodnie, w którym jednym zdaniem wskazał, że przedkłada uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do działania przed WSA w imieniu Skarżącego z potwierdzeniem wniesienia opłaty skarbowej. Pismo przewodnie zostało opatrzone podpisem elektronicznym. Z akt sądowych wynika bezspornie, że pełnomocnictwo procesowe nie zostało opatrzone takim podpisem. Postanowieniem z 29 kwietnia 2024 r., I SA/Gd 279/24, WSA w Gdańsku odrzucił skargę Skarżącego i postanowił o zwrocie uiszczonego wpisu. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowanie się do wezwania. Pełnomocnictwo ponownie nadesłane nie zostało podpisane podpisem elektronicznym. Takim podpisem zostało opatrzone tylko pismo przewodnie. Postanowienie z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 1 maja 2024 r., a 8 maja 2024 r., tj. w terminie do dokonania czynności, pełnomocnik wniósł zażalenie, w którym zaskarżył postanowienie o odrzuceniu skargi w całości. Wskazał, że w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków przesłał pismo przewodnie, podpisane podpisem elektronicznym oraz załączył załączniki – w tym pełnomocnictwo. Pismo przewodnie sporządzone zostało z wykorzystaniem formularza dostępnego na platformie e-puap, a cały dokument elektroniczny, którego częścią był również odpis pełnomocnictwa - został podpisany podpisem zaufanym z wykorzystaniem platformy e-puap. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.) - każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników, a w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno – w myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. – ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do treści art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Przepis wyraźnie stanowi, że każde pismo powinno zostać podpisane. Z akt wynika, że k. 38 to pismo przewodnie, które w prawym górnym rogu zawiera datę, wskazuje sąd właściwy, w lewym górnym roku karty znajdują się dane pełnomocnika. Z tytułu wynika, że jest to odpowiedź na wezwanie WSA z 12 kwietnia 2024 r. o stosownej sygnaturze. Na dole strony, po lewej stronie są wymienione na niebiesko dwa załączniki ("pełnomocnictwo.pdf" i "opłata skarbowa od pełnomocnictwa.pdf). Na dole z prawej strony znajduje się automatycznie generowana informacja, że "Dokument został podpisany. Data złożenia podpisu: 2024- 04-17T13:05:26.381=02:00 Podpis elektroniczny" (wytłuszczone). Na załączonym pełnomocnictwie informacja o podpisie nie widnieje. Pełnomocnictwo nie zostało opatrzone podpisem. Zatem twierdzenie pełnomocnika, że pełnomocnictwo zostało podpisane – nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Lektura zażalenia wskazuje, że jego autor twierdzi, że samo podpisanie pisma przewodniego do nadesłanego pełnomocnictwa było wystarczające. Stanowisko to jest sprzeczne z ustawą i orzecznictwem. Art. 46 § 2b P.p.s.a. stanowi o obowiązku podpisania wszystkich załączników na zasadach art. 46 § 2a tej ustawy. Ze względu na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, którym w rozpoznawanej sprawie jest pełnomocnictwo, będące załącznikiem dokumentu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2021 r., sygn. akt I OZ 80/21). Wobec powyższego prawidłowo sąd pierwszej instancji uznał, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi wobec nieuzupełnienia braków formalnych w terminie. Brak podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia