II FZ 42/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 22/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 15 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (I SA/Gd 22/17), odrzucił zażalenie P.S. – nazywanej dalej "Skarżącą", na postanowienie tego sądu z 18 września 2017 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że postanowieniem z 18 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie Skarżącej na postanowienie tego sądu z 12 czerwca 2017 r., którym odmówiono jej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 18 września 2017 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 października 2017 r., doręczonym stronie 16 października 2017 r., wezwano Skarżącą do złożenia odpisów zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia. Ponieważ Skarżąca nie usunęła braków formalnych zażalenia w zakreślonym w zarządzeniu terminie, Sąd pierwszej instancji, kierując się art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako: "P.p.s.a."), odrzucił zażalenie Skarżącej. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy, art. 86 § 1, art. 134 § 1, art. 163 oraz art. 166 P.p.s.a. W motywach zażalenia Skarżąca wskazała, że jej zdaniem, wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w odpowiednim czasie i zasługiwał na uwzględnienie. Ponadto, uzasadnienie postanowienia z 18 września 2017 r. nie było wyczerpującą. Natomiast w postanowieniu z 15 listopada 2017 r. Sąd pierwszej instancji niezasadnie przyjął, że wystąpiły przesłanki do odrzucenia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie z 15 listopada 2017 r., na tym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny może badać jedynie kwestię zasadności odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zażalenia strony na postanowienie tego sądu z 18 września 2017 r. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z 9 października 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącą do nadesłani odpisów zażalenia w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia (k. 108-109 akt sprawy). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zarządzenie to doręczono Skarżącej 16 października 2017 r. (k. 110 akt sprawy). Powyższe wezwanie znajduje swoją podstawę w art. 47 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, składając pismo strona powinna również złożyć jego odpisy dla strony przeciwnej i innym uczestnikom postępowania. Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi bądź zażalenia jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie pismu prawidłowego biegu. Przy czym brak ten nie może zostać usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, skoro Skarżąca nie złożyła w wymaganym terminie odpisów zażalenia, zgodnie z art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy, zażalenie należało odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 tej ustawy.