II FZ 40/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 718/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 7 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. I SA/Lu 718/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. B. (zwanego dalej skarżącym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie z dnia 7 lipca 2016 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. Sąd wskazał, że nieopłacona skarga podlega odrzuceniu. Skarżący został wezwany o uiszczenie od niej wpisu w wysokości 500 zł. Zakreślony w wezwaniu termin upłynął bezskutecznie. Skarżący wniósł pismo zatytułowane skarga /zażalenie (potraktowane jako zażalenie), w którym podniósł, że "podtrzymuje o ustalenie wnoszenia opłat sądowych w ratach po 10 zł lub zwolnienie z kosztów sądowych". Sąd wysłał skarżącemu formularz PPF, dopatrując się w treści pisma wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z nieodesłaniem uzupełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy - wniosek skarżącego o "zwolnienie z kosztów sądowych" pozostawiono bez rozpoznania. Wpis od skargi ostatecznie nie został uiszczony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne i jako takie podlega oddaleniu. Skarga powinna zostać opłacona w stosownej wysokości - jak stanowi art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. – dalej: p.p.s.a.) jeśli podmiot nie korzysta ze zwolnień podmiotowych lub przedmiotowych w tym zakresie. Brak wpisu od skargi kasacyjnej, pomimo wezwania, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje jej odrzucenie, co zasadnie uczynił sąd I instancji. Skarżący został prawidłowo wezwany o uiszczenie wpisu – wyliczono jego prawidłową wysokość, zakreślono termin na dokonanie czynności. W związku z niezłożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy wpis bez wątpienia należało uiścić w wysokości i terminie określonych w wezwaniu. Tego skarżący jednak nie uczynił. Nieopłaconą skargę należało odrzucić, co prawidłowo wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w swoim postanowieniu. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia