II FZ 38/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 156/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 18 grudnia 2023 r. nr 3201-IOD1.4102.29.2023.14 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 marca 2024 r., I SA/Sz 156/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Szczecinie z dnia 18 grudnia 2023 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. oraz zwrócił uiszczony wpis. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 5 marca 2024 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 440 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący otrzymał 14 marca 2023 r. Natomiast 19 marca 2024 r. zapłacił 400 zł z tytułu wpisu od skargi. Sąd wskazał, że nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie w pełnej wysokości ma ten skutek, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej P.p.s.a.). Z uwagi na powyższe Sąd zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę a na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący "z ostrożności" postawił zarzut "niewłaściwej obsady składu orzekającego" oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia "albowiem dostrzeżony brak został [...] uzupełniony w terminie dla sporządzenia niniejszego zażalenia, a zaistniał on z przyczyn [...] niezależnych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezpodstawne. Przede wszystkim przypomnieć należy, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było nieuiszczenie wpisu sądowego w pełnej wysokości od przedmiotowej skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2024 r., wzywające do uiszczenia wpisu od skargi i zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego, doręczono Skarżącemu w dniu 14 marca 2024 r. (k. 25 akt sądowych). Z potwierdzenia rejestru opłat sądowych wynika, że wpis został uiszczony w dniu 19 marca 2024 r. w niepełnej wysokości. Okoliczności doręczenia wezwania jak i uiszczenia wpisu w niepełnej wysokości (400 zł zamiast 440 zł) nie są sporne. W konsekwencji słusznie Sąd pierwszej instancji zauważył, że w tym stanie sprawy nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie w pełnej wysokości ma ten skutek, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. ponieważ zgodnie z treścią przywołanej normy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odnosząc się do wniosku Skarżącego o uchylenie zaskarżonego postanowienia z uwagi na okoliczność, iż Strona uzupełniła wpis od skargi w dniu 22 kwietnia 2024 r., a brak jego uiszczenia w pełnej kwocie, zdaniem strony, zaistniał z przyczyn od niej niezależnych należy stwierdzić, że sąd stosując art. 220 § 3 P.p.s.a. nie ma podstaw do badania czy brak uiszczenia wpisu wynika z przyczyny niezawinionej przez stronę. Sąd może się zająć zagadnieniem badania zawinienia strony na innym etapie postępowania - w postępowaniu wpadkowym w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Okoliczność uzupełnienia wpisu od skargi po terminie wskazanym w prawidłowo doręczonym wezwaniu do uiszczenia wpisu także nie zmienia oceny, że sąd zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzuca skargę nieopłaconą w terminie. Podsumowując, sąd, z uwagi na treść art. 220 § 3 P.p.s.a. stwierdziwszy bezskuteczny upływ terminu do wniesienia wpisu ma obowiązek odrzucić skargę i to niezależnie od ewentualnego braku zawinienia strony w niedokonaniu czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa jednocześnie, że Skarżący wniósł wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu i zostanie on rozpoznany przez wojewódzki sąd administracyjny. Odnosząc się do pozostałej argumentacji zawartej w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie odnajduje ona potwierdzenia w aktach sprawy. Skarżący "z ostrożności" stawia "zarzut niewłaściwej obsady składu orzekającego za czym świadczy treść doręczonego" odpisu "z zapisem >" i podnosi, że odcisk pieczęci sekretarza sądowego, którym opatrzone zostały odpisy, "sugeruje, że przedmiotowe dokumenty w oryginale zostały podpisane w składzie nie odpowiadającemu przepisom ustawy". Z analizy akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przez: "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz" i opatrzone podpisem sędziego (k.31 i 32). Zarówno sentencja postanowienia jak i jego uzasadnienie zostało podpisane wyłącznie przez sędziego WSA, Wiesławę Achrymowicz. Innymi słowy, orzeczenie, które jest przedmiotem zaskarżenia, nie zostało opatrzone innymi podpisami. W konsekwencji postawiony "z ostrożności" (jak to podkreślił Skarżący w zażaleniu) zarzut niewłaściwego składu sądu uznać należy za niezasadny. Z uwagi na powyższe, twierdzenia zawarte w zażaleniu nie mogły się przyczynić do podważenia oceny, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował normy wskazane w podstawie jego rozstrzygnięcia i orzekł o odrzuceniu skargi oraz zwrocie wpisu, co w konsekwencji prowadzi do oddalenia rozpoznawanego zażalenia. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.