II FZ 33/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa , po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 97/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2024 r. nr 0401-IOD1.4102.75.2024 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SA/Bd 97/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę D. M. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 25 listopada 2024 r. w przedmiocie podatku dochodowego z kapitałów pieniężnych za 2021 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 lutego 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lutego 2025 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w przez jej podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie oraz wezwanie zostały doręczone na adres wskazany w skardze, upoważnionemu pracownikowi, w dniu 20 lutego 2025 r. (k. 17 akt sądowych). Zatem termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku skargi upływał z dniem 27 lutego 2025 r. W dniu 27 lutego 2025 r. Skarżący nadał przesyłkę zawierającą podpisany egzemplarz skargi. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo - Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wynika, że nie uiszczono wpisu od przedmiotowej skargi (k. 24 akt sądowych). Sąd pierwszej instancji uznał, że skoro w sprawie wpis nie został uiszczony, pomimo wezwania, to skargę należało odrzucić. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zakwestionował, że w dniu 20 lutego 2025 r. została doręczona mu przesyłka zawierająca zarządzenie z dnia 12 lutego 2025 r. wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia. Skarżący w dniu 20 lutego 2025 r. otrzymał przesyłkę z WSA w Bydgoszczy zawierającą jedynie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. I to wezwanie zostało przez Skarżącego wykonane w dniu 27 lutego 2025 r. Tym samym chybione jest stwierdzenie Sądu, że Skarżący nie wykonał zarządzenia z dnia 12 lutego 2025 r. i nie uiścił należnego wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od środka zaskarżenia, jakim jest skarga, winien zostać uiszczony wpis, pod rygorem jej odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że w dniu 12 lutego 2025 r. Przewodniczący Wydziału wydał dwa zarządzenia: jedno dotyczące uzupełnienia braków formalnych (dotyczących podpisania skargi) i drugie dotyczące uiszczenia wpisu sądowego. Odpisy obu zarządzeń zostały wysłane do Skarżącego, na wskazany przez niego adres w jednej przesyłce sądowej. Fakt ten wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, w którym określono rodzaj przesyłki jako "wpis + braki + druk poucz." (k. 17 akt sądowych). Osoba upoważniona do odbioru korespondencji (faktu doręczenia przesyłki osobie uprawnionej do odbioru korespondencji Skarżący nie podważa) kwitując odbiór przesyłki potwierdziła tym samym fakt otrzymania obu wezwań, nie kwestionowała bowiem zawartości przesyłki po jej odbiorze. Z tych względów uznać należy, że Skarżącemu doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 20 lutego 2025 r. Odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. wobec nieuiszczenia wpisu w ustawowym terminie było zatem prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.[pic]