II FZ 312/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 425/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 27 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (sygn. akt I SA/Lu 425/17) odrzucił skargę P. W. – nazywanego dalej "Skarżącym", na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 27 lutego 2017 r. w przedmiocie podatku do spadków i darowizny. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że do Skarżącego zostało skierowane wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał wezwanie 25 lipca 2017 r. i w przewidzianym terminie nie uzupełnił wspomnianego braku formalnego skargi. W konsekwencji, kierując się art. 220 § 1-3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W zażaleniu od powyższego postanowienia Skarżący podniósł, że we wspomnianej przesyłce znajdowało się jedynie zarządzenie ustalające wartość przedmiotu zaskarżenia, ale brakowało w niej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia brakującego wpisu. Ponadto Skarżący wskazał, że niezależnie od wezwania 7 czerwca 2017 r. wpłacił już wymaganą kwotę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Z akt sprawy wynika, że 13 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału I wydał dwa zarządzenia. Pierwsze z nich dotyczyło ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia, natomiast w drugim wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi (k. 36-37 akt sprawy). Na pismach wykonawczych o doręczeniu wskazanych zarządzeń, wystawionych przez pracownika sądu 14 lipca 2017 r., widnieją pieczątki o przekazaniu ich do biura podawczego (k. 38-39). Natomiast na zwrotnym druku potwierdzenia odbioru znajduje się informacja, że przesyłka zawiera "odpis zarządz z 13.07.17 + wezw. do uiszczenia wpisu" (k. 40). Na druku tym znajduje się również podpis Skarżącego potwierdzający przyjęcie przesyłki 25 lipca 2017 r. Przedstawione okoliczności wskazują, że Skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu i został prawidłowo pouczony o terminie uzupełnienia braku formalnego skargi i negatywnych konsekwencjach jego niedochowania. Ponadto, wbrew temu co wywodzi Skarżący w zażaleniu, nie uiścił on 7 czerwca 2017 r. opłaty od skargi. Z akt sprawy wynika bowiem, że tego dnia wpłacił wprawdzie kwotę 100 złotych, ale do sprawy o sygn. akt I SA/Lu 325/17 (k. 56). W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że Skarżący nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, nie uiścił w terminie koniecznej opłaty sądowej od skargi, a w konsekwencji zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.