II FZ 304/18

Dnia 26 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 611/16 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi W.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 16 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 611/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw W.G. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 marca 2016 r. w przedmiocie wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Sąd wskazał, że rozpatrywany sprzeciw jest identyczny ze sprzeciwem, w odpowiedzi na który tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zarządzenie Referendarza Sądowego z dnia 15 września 2016 r. Jako, że Sąd orzekał - zgodnie z regulacją art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a. - jako sąd drugiej instancji, od wspomnianego postanowienia nie przysługują środki odwoławcze, a postanowienie to jest prawomocne. Ponowne wniesienie identycznego sprzeciwu jest zatem niedopuszczalne, ponieważ zarówno Sąd, jak i Skarżący są w przedmiotowej sprawie związani wydanym wcześniej postanowieniem. Z tego też powodu, postępując w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. art. 260 § 2 p.p.s.a., sąd odrzucił przedmiotowy sprzeciw jako niedopuszczalny. Powyższe rozstrzygniecie skarżący zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jak słusznie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, w rozpoznwanej sprawie, postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 15 września 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ponieważ powyższa kwestia procesowa została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem sądu, WSA w Krakowie trafnie ocenił wniesiony sprzeciw jako niedopuszczalny i zastosował dyspozycję art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. art. 260 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.