II FZ 299/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Po 1717/15 w zakresie pozostawienia wniosku o wyłączenie sędziego, referendarza sadowego bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2015 r. , NR [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2017 r., I SA/Po 1717/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu pozostawił wniosek R. P."o wyłączenie sędziego, referendarza sądowego" bez rozpoznania. Wniosek został wniesiony w sprawie ze skargi M. P.na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2015 r. NR SKO [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. Sąd w uzasadnieniu wskazał, że R. P. – działający jako pełnomocnik M. P. – mimo wezwania - nie wskazał przyczyn uzasadniających wyłączenie "sędziego, referendarza sądowego" orzekającego w sprawie. Ponieważ pełnomocnik strony nie uzupełnił braków w terminie – pismo pozostawiono bez rozpoznania, nie mogąc nadać mu dalszego biegu. W zażaleniu R. P. wskazał, że postanowienie budzi jego niezadowolenie i jest niezgodne ze stanem faktycznym oraz prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Wniosek o wyłączenie sędziego musi zawierać uzasadnienie. Wnioskujący powinien przedstawić z jakich powodów – jego zdaniem – bezstronny i wyznaczony do orzekania sędzia – powinien zostać od sprawy wyłączony. Taka sytuacja bowiem powoduje przedłużanie postępowania, a jest to zjawisko niepożądane. Sąd oceniając uzasadniony wniosek może decydować wówczas, czy racjonalne względy przemawiają za wyłączeniem, czy jest to tylko niczym niepoparty pomysł strony postępowania. Brak wniosku wynikał z niesporządzenia jego uzasadnienia. Mimo wezwania do uzupełnienia tego braku – pełnomocnik strony nie uzasadnił wniosku. Sąd nie mogąc ocenić zatem przesłanek przemawiających za wyłączeniem sędziego – pozostawił wniosek bez rozpoznania. Było to działanie prawidłowe i zgodne z ustawą, na co wskazuje treść art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi że jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu - wzywa się stronę o jego uzupełnienie. Jeżeli strona nie uzupełniła pisma w terminie – pozostawia się je bez rozpoznania. Działalnie sądu I instancji było prawidłowe, a zażalenie niezasadne. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny wniesione zażalenie oddalił w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.