II FZ 295/18

Dnia 24 maja 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1716/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 7 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r. o sygn. I SA/Po 1716/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi M. P. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu (dalej: organ odwoławczy) z dnia 7 lipca 2015 r. o nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. odrzucił zażalenie R. P. (dalej: pełnomocnik) na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2016 r. o sygn. I SA/Po 1716/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podał, że pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 6 grudnia 2016 r. jednak nie w imieniu skarżącego, a w imieniu własnym. Zdaniem WSA w Poznaniu, wnoszący zażalenie jest pełnomocnikiem skarżącego, nie jest on jednak stroną postępowania przed WSA w Poznaniu o sygn. I SA/Po 1716/15. W konsekwencji, w ocenie WSA w Poznaniu, posiadał on legitymację do wniesienia zażalenia w imieniu skarżącego, jednak nie posiadał już takiej legitymacji do wniesienia środka odwoławczego w imieniu własnym. 3. Stanowisko pełnomocnika w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Pełnomocnik skarżącego w imieniu własnym wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Poznaniu, zaskarżając je w całości, formułując równocześnie wniosek o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił niezgodność "ze stanem faktycznym i prawnym". Nie odniósł się jednak w żaden sposób do stanowiska Sądu pierwszej instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu nie zawarł również żadnej argumentacji na poparcie swojego stanowiska. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie WSA w Poznaniu odpowiada prawu. Stwierdzono w nim prawidłowo, że w rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego nie posiada legitymacji do wniesienia w imieniu własnym zażalenia na rozstrzygnięcia WSA w Poznaniu. 4.2. Podkreślenia wymaga, że zdolność sądowa stanowi cechę danego podmiotu, która pozwala na skuteczne przeprowadzenie ważnego postępowania przed sądem administracyjnym z jego udziałem w charakterze strony. Stosownie do art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Strona może, zgodnie z art. 34 p.p.s.a. działać przez pełnomocnika. Ustanowiony pełnomocnik nabywa uprawnienie do działania w imieniu i ze skutkiem dla mocodawcy, a nie w swoim własnym. Tym samym, mając na względzie, że pełnomocnik nie działa w imieniu własnym, ale strony przez siebie reprezentowanej, za wadliwe uznać należy formułowanie środków odwoławczych pełnomocnika składanych w imieniu własnym. 4.3. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.