II FZ 26/24

Dnia 16 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia IS na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Po 898/23 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 27 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 27 października 2023 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. IS (zwana dalej Skarżącą) wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji DIAS w Poznaniu w całości do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego na podstawie art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.). Postanowieniem I SA/Po 898/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że we wniosku Skarżąca podkreśliła swój zły stan zdrowia, jednak nie wskazała, jakim faktycznie majątkiem dysponuje oraz jak kształtują się jej dochodowy i wydatki, co uniemożliwia przełożenie kosztów leczenia (których Skarżąca nie udokumentowała) na ogólną sytuację finansową Skarżącej. W terminowo wniesionym zażaleniu Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do zażalenia dołączyła szereg dokumentów. Skarżąca w zażaleniu wymienia jako przedłożone załączniki m.in.: wyciągi z rachunku bankowego Skarżącej, wyciągi z rachunku bankowego jej nastoletniego syna, uchwały w sprawie pokrycia straty/podziału zysku w 8 spółkach, PIT-11 Skarżącej za 2023 r., oświadczenie o sytuacji finansowej Skarżącej z 11.03.2024 r., pismo w sprawie renegocjacji układu ratalnego z zus z 19 lutego 2024 r., PIT-11 za 2023 r., umowę majątkową małżeńską z 4 lipca 2019 r., PIT-11A za 2023 r., umowę darowizny z 20 marca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego przepisu wynika obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, że egzekucja kwoty 171 441,00 zł będzie bezskuteczna i spowoduje naliczenie dodatkowych kosztów egzekucyjnych, w tym opłaty egzekucyjnej, przewyższającej możliwości finansowe Skarżącej. W związku z zajęciem do kwoty 480 000 zł wierzytelności Skarżącej z tytułu wynagrodzenia za pracę, umowy zlecenia, umowy o dzieło, świadczenia usług, prowadzonej działalności gospodarczej przez prokuraturę w postępowaniu przygotowawczym w sprawie karnej, aktualna wysokość otrzymywanego wynagrodzenia skarżącej wynosi 2 885,11 zł i zawiera się w kwocie wolnej spod egzekucji. Na utrzymanie rodziny Skarżąca wydatkuje ok. 5 000 zł miesięcznie, a na leczenie ok. 1 000 zł miesięcznie. Sam rachunek za prąd za 2 miesiące przekracza 1 500 zł. W załączeniu przedłożyła informację z ZUS o wysokości renty rodzinnej. Wskazała, że jej jedynym źródłem utrzymania jest umowa o pracę. Dochód z tego tytułu za sierpień i wrzesień wyniósł 5 770,21 zł, a za październik 2023 r. -2 885,11 zł., w związku z przymusowym dochodzeniem zabezpieczenia majątkowego. Skarżąca nie ma żadnych oszczędności, ani nadpłat w podatku dochodowym, nie posiada również wartościowego majątku. Skarżąca podniosła, że egzekucja będzie bezskuteczna i spowoduje tylko powiększenie kosztów egzekucyjnych. W zaskarżonym postanowieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że Skarżąca nie przedstawiła dokumentów na poparcie swoich twierdzeń. Podniósł, że sam zły stan zdrowia (choć niewątpliwie jest sytuacją trudną, pociągającą za sobą dodatkowe wydatki) nie przesądza jeszcze o konieczności uwzględnienia zgłoszonego żądania. Z okoliczności sprawy musi bowiem wynikać, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji istnieje ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bądź wyrządzenie znacznej szkody. Natomiast fakt, że strona nie wskazała jakim faktycznie majątkiem dysponuje oraz jak kształtują się jej dochody i wydatki, uniemożliwia przełożenie kosztów leczenia, których zresztą nie wyliczono ani nie udokumentowano, na ogólną sytuację finansową skarżącej. W zażaleniu Skarżąca przedstawiła dokumenty, które – jej zdaniem – obrazują jej sytuację majątkową i uprawdopodabniają, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenie skutki związane między innymi z chorobami Skarżącej i jej rodziny. Należy jednak wskazać, że Naczelny Sad Administracyjny kontroluje poprawność rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji i na tym etapie postępowania sąd pierwszej instancji nie otrzymał od Skarżącej dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową, zatem trafnie sąd pierwszej instancji wskazał, że z przedstawionych na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokumentów nie wynikało, aby Skarżąca uprawdopodobniła, jakie negatywne skutki dla niej i jej rodziny przyniesie wykonanie zaskarżonej decyzji. Taka konkluzja sądu pierwszej instancji jest prawidłowa. W istocie sąd pierwszej instancji nie miał możliwości oceny, jak dotkliwe będzie dla Skarżącej wykonanie decyzji. Skoro Skarżąca oczekuje od sądu wstrzymania wykonania decyzji, to powinna wniosek należcie udokumentować. Na tę konieczność wskazywał sąd pierwszej instancji i taka konstatacja była prawidłowa. Skoro Skarżąca nie zobrazowała swojej sytuacji majątkowej to trafnie sąd pierwszej instancji wskazał, że nie może pozytywnie rozpatrzeć jej wniosku. Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje w niniejszym postępowaniu poprawność rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, Skarżąca może złożyć do sądu pierwszej instancji ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, załączając tym razem dokumentację już przed sądem pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.