II FZ 259/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2014 r. sygn. akt I SAB/Kr 4/14 odrzucające zażalenie J. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. P. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie podatku rolnego postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt I SAB/Kr 4/14, Wojewódzki sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie J. P. (dalej: "Skarżący") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2014 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Skarżącego na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie podatku rolnego. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wskazanego wyżej orzeczenia WSA wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2014 r. wezwano skarżącego J. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie ustalenia wysokości podatku rolnego. W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu od skargi Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniósł także zażalenie na ww. zarządzenie. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Skarżącemu przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z przyznaniem prawa pomocy, Sąd zwrócił się do Skarżącego z pytaniem, czy podtrzymuje zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Ponieważ Skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2014 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych przedmiotowego zażalenia, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W wyznaczonym terminie Skarżący przedłożył w trzech egzemplarzach pismo zatytułowane "zażalenie", które nie stanowiło odwzorowania treści oryginału zażalenia z dnia 18 lutego 2014 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA, powołując się na treść przepisu art. 47 § 1 p.p.s.a. podał, że do pisma należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom postępowania. Dodał, że w judykaturze przyjmuje się, że odpisem pisma jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania np.: wydruk komputerowy. Zdaniem WSA istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Z uwagi na to, że nadesłane przez Skarżącego w dniu 23 września 2014 r. egzemplarze zażalenia różnią się swoją treścią od zażalenia z dnia 18 lutego 2014 r., to w ocenie WSA, nie mogły być one uznane za jego odpisy. Z tego powodu, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., WSA odrzucił zażalenie. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o jego zmianę i uchylenie. Skarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenia art. 47 § 1 p.p.s.a., gdyż zarządzenie wzywające Skarżącego do nadesłania odpisu zażalenia było bezprzedmiotowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia podlega ono odrzuceniu - art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż prawidłowo zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA z dnia 31 stycznia 2014 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie 1 egzemplarza jego odpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący, co prawda nadesłała 3 egzemplarze zażalenia, ale z uwagi na fakt, iż swoją treścią różnią się one od zażalenia wniesionego w dniu 18 lutego 2014 r. nie mogły być one uznane za jego odpisy. Jak bowiem trafnie zauważył WSA istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. W takiej sytuacji należy uznać, iż WSA zasadnie uznał, iż Skarżący nie wykonał wezwania WSA do nadesłania odpisów zażalenia, co skutkowało jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.