II FZ 251/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 135/17 w zakresie odrzucenia skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 30 listopada 2016 r. nr (...) w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: oddalić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia A. M. jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 135/17, w którym odrzucono jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z 30 listopada 2016 r. w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W motywach orzeczenia Sąd wskazał, że przewodniczący Wydziału wydał w dniu 7 lutego 2017 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 100 zł. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 28 lutego 2017 r. (k. 10 akt). W wyznaczonym terminie, tj. do 7 marca 2017 r., wpis nie został uiszczony. Dlatego też Sąd na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę odrzucił. Skarżący wywiódł od tego postanowienia zażalenie, w którym stwierdził, że jest przekonany, iż jego pismo mimo niespełnienia wymogów formalnych zostanie rozpatrzone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym; czynności podejmowane przez jego uczestników muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach, w stosownej formie i o odpowiedniej treści. Niestosowanie się do tych wymogów naraża uczestników postępowania na konsekwencje procesowe, tak jak to miało miejsce w analizowanej sprawie. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uiścił należnego wpisu od skargi. W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie mógł odstąpić od zastosowania rygoru wynikającego z art. 220 § 3 p.p.s.a., tj. rygoru odrzucenia skargi, a w konsekwencji nie mógł rozpoznać takiej skargi mimo niespełniania przez nią wymogów fiskalnych. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.