II FZ 242/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, , , po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. B. i P. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 779/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K. B. i P. B. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 grudnia 2017 r., III SA/Wa 779/17 powołując się na treść art. 178 w zw. z 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie K. B. i P. B., na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z 1 grudnia 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Sąd pierwszej instancji, wskazał że warunkiem wniesienia zażalenia jest uprzednie wydanie przez wojewódzki sąd administracyjny orzeczenia na które ono przysługuje. Wobec tego Sąd uznał, że zażalenie należało odrzucić, bowiem w sprawie niniejszej zachodzi szczególny wypadek niedopuszczalności zażalenia, które zostało wniesione na nieistniejące orzeczenie. 2. W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Ponadto wnieśli o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, gdyż nie posiadają środków na ten cel. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżący pismem z 22 maja 2017 r. wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jak wynika z akt sprawy takie postanowienie nie zostało przez Sąd Wojewódzki wydane. Ponadto należy podkreślić, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 czerwca 2017 r. poinformowano o tym fakcie skarżących. Jednocześnie zwrócono się do nich o wskazanie, czy wobec braku zaskarżonego orzeczenia w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 779/17, podtrzymują swoje zażalenie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania w przypadku braku odpowiedzi, że skarżący podtrzymują przedmiotowe zażalenie. Powyższe wezwanie zostało doręczone K. B. i P. B. w dniu 7 czerwca 2017 r. i do momentu wydania przez Sąd pierwszej instancji orzeczenia odrzucającego zażalenie strona się do niego nie ustosunkowała. (z.p.o. - k. 106-107 akt sądowych). Tym samym zażalenie skarżących złożone na nieistniejące postanowienie prawidłowo zostało uznane przez Sąd meriti za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.