II FZ 237/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 114/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 16 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 114/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę H. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 16 października 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że ww. postanowienie z dnia 16 października 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 4 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne k. 241). Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), rozpoczął swój bieg w dniu 5 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 3 stycznia 2018 r. Natomiast przedmiotowa skarga została wniesiona w dniu 5 stycznia 2018 r. (data nadania przesyłki pocztowej w UP w S.), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił. W zażaleniu wywiedzionym od ww. postanowienia skarżąca wniosła o przyjęcie skargi i jej rozpatrzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wywiódł, że termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał w dniu 3 stycznia 2018 r. Natomiast skarga została nada w dniu 5 stycznia, tj. z uchybieniem terminu. Ponadto słusznie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił regulację znajdującą zastosowanie w sprawie - art. 53 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. - z której wynika m.in., że skargę wniesioną po terminie 30 od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia, sąd odrzuca. Nie zasługuje przy tym na uwzględnienie argumentacja, w której skarżąca podnosi, że źle obliczyła termin, a to wliczając dni świąteczne. Ustawowy termin 30 dni nie jest obwarowany żadnymi dodatkowymi zastrzeżeniami, takimi jak np. to, że chodzi o dni robocze, czy że nie wlicza się świąt. To "po prostu" 30 dni. Kwestie nieświadomości skarżącej w tym zakresie mogą być ewentualnie brane pod uwagę w postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu, nie podważają one jednak tej okoliczności, że skarga została wniesiona po terminie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.