II FZ 217/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. Z. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2905/15 w zakresie opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S. Z. na postanowienie Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 18 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2905/15, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał S. Z. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia w terminie 7 dni, opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek z dnia 31 stycznia 2017 r. Podstawę powyższego stanowił § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz. 2192). W zażaleniu z dnia 15 marca 2017 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości. Ponadto wniósł o zwrócenie się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego: czy art. 234 § 2 i 236 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sadowoadministracyjnych, jest zgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP, w zakresie w jakim ustala tego rodzaju opłaty będące daninami publicznymi w formie rozporządzenia zamiast w formie ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których oddalono skargę, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Natomiast stosownie do treści art. 234 § 2 p.p.s.a., przy złożeniu takiego wniosku strona powinna uiścić opłatę kancelaryjną. Zgodnie z treścią § 2 (cyt.) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych: "Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł". Wobec powyższego należy stwierdzić, że od wniosku Skarżącego o doręczenie odpisu wyroku z dnia 23 stycznia 2017 r. z uzasadnieniem, który stosownie do treści art. 141 § 2 p.p.s.a. podlega uzasadnieniu na wniosek strony, powinna zostać uiszczona opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł. W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarządzenie o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej jest zgodne z prawem. Przepisy, na podstawie których wydano zaskarżone zarządzenie są jasne i precyzyjne, dlatego żądanie Skarżącego o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w zakresie ich interpretacji jest bezzasadne. Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.