II FZ 2073/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. w przedmiocie wpisu od skargi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 206/14 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 20 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie.

II FZ 2073/14 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 206/14, w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 20 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4418 złotych, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W dniu 15 września skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie dotyczące prawa pomocy. Skarżący wniósł przy tym także zażalenie na to postanowienie oraz - będące obecnie przedmiotem rozpoznania - zażalenie na ww. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na ww. postanowienie stwierdzając, że skarżący nie uchybił terminowi do złożenia zażalenia na to postanowienie. W zażaleniu na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący zaskarżył je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz wskazując, że pismem z dnia 15 września wniósł o doręczenie niedoręczonego wcześniej postanowienia WSA w Lublinie z dnia 17 lipca 2014 r. (odmawiającego przyznanie prawa pomocy) wraz z ewentualnym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Skarżący stwierdził, że zarządzenie jest przedwczesne, gdyż dopiero po rozpatrzeniu zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny możliwe będzie ustalenie czy przysługuje mu prawo pomocy i czy tym samym zmuszony będzie uiścić wpis od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie ma okoliczność, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 20 stycznia 2014 r. w sprawie określenia stronie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości 441.796 zł. Wskazana kwota została prawidłowo uwzględniona jako wartość przedmiotu zaskarżenia, stanowiąca podstawę obliczenia należnego wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 4 powołanego wyżej rozporządzenia, wysokość wpisu stosunkowego wynosi 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł, jeżeli wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi ponad 100.000 zł. Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia kształtowała się na poziomie 441.796 zł, to w myśl cytowanej regulacji wpis stosunkowy w kwocie 4.418 zł został obliczony prawidłowo. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Końcowo nadmienić trzeba, że skarżący nie podnosi w przedmiotowym zażaleniu żadnych argumentów służących podważeniu tych ustaleń, podważa jednak jego zasadność wobec kwestii dotyczących postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Wyjaśnić należy, że ocena zgodności z prawem zakwestionowanego przez skarżącego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nie zależy od tych okoliczności, które decydują o przyznaniu prawa pomocy. Zasadność przyznania prawa pomocy nie ma wpływu na wykonanie obowiązku Przewodniczącego Wydziału wynikającego z powołanych przepisów prawa, polegającego na wezwaniu skarżącego do uiszczenia wymagalnych opłat sądowych w sprawie. NSA zauważa nadto, że w postanowieniu z dnia 16 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący nie uchybił terminowi do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 17 lipca 2014 r. odmawiające przyznania prawa pomocy. Na obecnym etapie postępowania nie jest ono jednak rozpatrywane. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.