II FZ 193/18

Dnia 26 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1504/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

T.S. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 września 2017 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem z dnia 31 października 2017 r. (k. 2) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 4 grudnia 2017 r. (k. 16) Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, skarżący wpisu nie uiścił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zwrócił się do Oddziału Finansowo Budżetowego w dniu 28 grudnia 2017 r. z pytaniem, czy wpis został uiszczony. Wobec odpowiedzi negatywnej, WSA postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r. odrzucił skargę, gdyż jej braków nie uzupełniono w terminie. W zażaleniu na powyższe skarżący wskazał, że z jednej strony jest wzywany do uiszczenia wpisu, a jednocześnie z postanowienia z dnia 15 stycznia 2017 r. wynika, iż postępowanie się nie toczy bo brak jest wpisu. Zdaniem skarżącego te komunikaty kłócą się ze sobą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo wniesione przez skarżącego należy uznać za zażalenie. Generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Trafnie wskazał sąd pierwszej instancji, że w oparciu o przepis art. 220 § 1 powoływanej ustawy, sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z akt sprawy, strona postępowania została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego. Niezrozumiały jest argument strony dotyczący "postanowienia z dnia 15 stycznia 2017 r.". W niniejszej sprawie, z taką sygnaturą żadne postanowienie nie zostało wydane. Prawidłowo wydane postanowienie z dnia 12 stycznia 2018 r. odrzucające nieopłaconą skargę zostało wydane w wyniku bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu. Zostało ono doręczone stronie w dniu 15 stycznia 2018 r. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.